III SAB/Gl 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika K. Z. – adwokata J. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie obrotu [...] p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi J. F. kwotę [...] zł (słownie: [...] złote, [...]/100 groszy) ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 7 marca 2008 r. o sygn. akt III SAB/Gl 2/07 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2008 r. sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie obrotu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – odrzucił skargę. Ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2007 r. pełnomocnik z urzędu pismem datowanym z dnia [...] roku złożył wniosek o przyznanie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Z kolei art. 205 § 3 ppsa stanowi, że zasady, tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności również określają przepisy odrębne. W przypadku reprezentowania strony przez adwokata przepisy odrębne, o których mowa w art. 205 ppsa zostały zamieszczone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 powyższego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, wynosi 240 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność organu, zatem stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powoływanego rozporządzenia stawka minimalna w pierwszej instancji za udzielenie pomocy prawnej z urzędu wynosi 240 zł Sąd poprzestał na stawce minimalnej, gdyż złożony przez adwokata wniosek nie obejmował żądania zwrotu kosztów ponad tą stawkę. Przyznana kwota została podwyższona o 22% stawkę podatku od towarów i usług po myśli § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia tj. o kwotę 52,80 zł. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 205 § 2 p.s.a.