III SAB/Gl 20/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę C. w przedmiocie odmowy zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę C. w przedmiocie odmowy zezwolenia na zbieranie odpadów. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2017 r. skarżąca została wezwana do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb wynikający z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej oświadczył, że skarga nie została poprzedzona zażaleniem ani ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, to skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania organu administracji, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej k.p.a.). Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej zwanej ustawą zmieniającą), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie 2) jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Dla rozpatrywanej sprawy istotne znaczenie przypisać należy jednak dyspozycji zawartej w art. 16 ustawy zmieniającej, a stanowiącej że do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Podkreślić bowiem należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane w dniu 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu wniosku do organu), a to oznacza, że znaleźć winny tu zastosowanie przepisy k.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 37 § 1 k.p.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę C. bez uprzedniego wyczerpania trybu przewidzianego w przepisie art. 37 § 1 k.p.a., a zatem bez wcześniejszego złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., jako organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, uznać należy, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci zażalenia, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.