III SAB/Gl 200/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi P. M. na przewlekłość Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy postanawia odrzucić skargę. Pismem z 8 kwietnia 2025 r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę w formie elektronicznej na przewlekłość Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 czerwca 2025 r. skarżący został wezwany do nadesłania ponaglenia do organu wyższego stopnia przed dniem złożenia skargi tj. przed 8 kwietnia 2025 r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu na adres elektroniczny w dniu 16 czerwca 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia w aktach sprawy), jednak braki skargi nie zostały do dnia dzisiejszego uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej : p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na przewlekłość organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.). Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Na mocy natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na przewlekłość organu administracji strona skarżąca obowiązana jest wykazać, że skorzystała z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ponaglenia tym samym do wykazania, że wyczerpała tryb zaskarżenia. Strona skarżąca została także prawidłowo pouczona o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania wezwania Sądu w zakreślonym terminie. Powyżej opisane wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 16 czerwca 2025 r. a więc zakreślony termin do ich wykonania upłynął w dniu 23 czerwca 2025 roku, przy czym nie zostało ono do dnia dzisiejszego wykonane. Podkreślenia wymaga, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzenia Sądu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie Strona skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wystąpiła z ponagleniem do organu wyższego stopnia na przewlekłość organu, w konsekwencji należy uznać, że nie wyczerpała ona trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie wskazanych wyżej przepisów Sąd skargę odrzucił.