III SAB/Gl 201/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Adam Gołuch, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lipca 2024 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w L. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie niewypłacenia kwoty dotacji oświatowej oddala skargę. C. sp. z o.o. w L. (dalej: Strona, Spółka, Skarżąca) wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. (dalej także jako Organ) w przedmiocie niewypłacenia kwoty dotacji oświatowej przysługującej na słuchaczy Szkoły Policealnej [...], Liceum Ogólnokształcącego [...], Szkoły Policealnej [...] i Szkoły Policealnej [...] w R., za miesiące od stycznia 2023 r. do czerwca 2023 r., w łącznej kwocie 254 603,38 zł. W ocenie strony doszło do naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1930; zwanej dalej u.f.z.o.) poprzez nieprzekazanie dotacji w wysokości równej kwocie przewidzianej na jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego za miesiące styczeń - czerwiec 2023 r., w odpowiednich terminach, na rachunek bankowy szkół prowadzonych przez Skarżącą na terenie Miasta R. W konsekwencji Spółka wniosła o: zobowiązanie organu do dokonania czynności wypłaty kwoty żądanej dotacji oświatowej wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin przekazania dotacji do dnia zapłaty na podstawie art. 48 ust. 1 u.f.z.o.; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu przedstawiła stan sporu o dotacje dla poszczególnych placówek; powołała się na regulacje ustawowe wskazując, że ani przepisy ani uchwała Rady Miasta nie zastrzega żadnego rygoru niepodpisania wniosku podpisem własnoręcznym; czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności. Zatem wniosek został złożony prawidłowo, Spółka dopełniła wszelkich formalności. Organ nie wypłacił należnej szkole dotacji w ustawowym terminie określonym w art. 34 ust. 1 u.f.z.o., zatem Skarżąca jest uprawniona do domagania się wypłaty świadczeń. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wyjaśniając proces przyznawania dotacji podkreślił, że aby szkoły Skarżącej nabyły prawo do otrzymywania w 2023 r. z budżetu Miasta R. dotacji, winny były spełnić warunki określone przepisami prawa, których - w ocenie dotującego - nie spełniono. O fakcie tym, a także o wynikającej z tego odmowie udzielania w 2023 r. dotacji, Organ poinformował pisemnie Spółkę, pouczając o możliwości złożenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na tę czynność z zakresu administracji. Skarżąca skorzystała z tego uprawnienia zaskarżając czynności dokonane przez dotującego. Skoro zatem Organ jako podmiot dotujący w trybie przewidzianym przepisami prawa (czynność z zakresu administracji) zajął już stanowisko w zakresie przyznania bądź odmowy udzielania szkołom Skarżącej w R. w 2023 r. dotacji, o której mowa w art. 26 u.f.z.o., to nie mamy do czynienia z postępowaniami administracyjnymi w przedmiocie wypłaty poszczególnych, miesięcznych części tej dotacji i nie ma prawnej możliwości wydania rozstrzygnięć (decyzja przyznająca lub odmawiająca wypłaty miesięcznej części dotacji) w tych kwestiach. Nie mogą mieć tu zastosowania przepisy art. 35 i 36 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.), czy jakiekolwiek inne mówiące o terminach na wydanie takiego rozstrzygnięcia, których przekroczenie skutkuje bezczynnością Organu. Zatem - w ocenie Organu - nie ma podstaw do złożenie skargi z uwagi na bezczynność organu. Z tych samych przyczyn nie możemy mówić również o przewlekłości postępowania. Podkreślono, że udzielanie bądź nie w poszczególnych miesiącach okresu styczeń-czerwiec 2023 r. części dotacji szkołom prowadzonym w R., nie będzie i nie mogło być kwestią rozstrzyganą w drodze decyzji wydanych po przeprowadzeniu postępowań administracyjnych w tym przedmiocie. Skoro sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast odnosząc się do meritum Organ wskazał, że Spółka 28 września 2022 r, złożyła w organie wnioski o przyznanie w 2023 r. z budżetu Miasta R. dotacji oświatowej dla poszczególnych szkół. Wnioski te były niekompletne, nie zawierały bowiem podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania spółki. Widniał na nich jedynie odcisk faksymile. Organ wezwał Skarżącą do uzupełnienia tego braku, tj. do poświadczenia przez skarżącą woli zawartej w tych wnioskach, z wyznaczeniem 7 dniowego terminu na dokonanie tej czynności. W piśmie tym przedstawiono również stanowisko dotującego w zakresie braku możliwości uznania faksymile za podpis. Pismo to zostało odebrane przez Skarżącą 10 października 2022 r., więc zakreślony termin na dokonanie ww. czynności upłynął w dniu 17 października 2022 r. Skarżąca 28 listopada 2022 r. złożyła opatrzone podpisem wnioski o udzielenie przywołanym na wstępie szkołom dotacji w 2023 r. Pismem z 4 stycznia 2023 r. organ poinformował skarżącą o nieskutecznym złożeniu omawianych wniosków o udzielenie dotacji. Pismo zostało odebrane 11 stycznia 2023 r. Skarżąca złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe. Sprawy dotyczące kolejnych okresów zawisły pod konkretnie wskazywanymi sygnaturami akt. Zatem skoro Organ pozostaje w sporze co do zasadności podjętych aktów administracji w przedmiocie odmowy wypłaty dotacji, sprawy ze skarg Skarżącej zawisłe są przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach to tym samym bezzasadne jest zarzucanie bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanego aktu). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 149 § 1b p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, został upoważniony w kompetencję o charakterze merytorycznym, uprawniającą go do rozstrzygnięcia we własnym zakresie o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Wreszcie na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi - Sąd skargę oddala w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych ramach przypomnieć przyjdzie, że przedmiotem kontroli sądowej jest zasadność skargi zarzucającej Organowi bezczynność w wypłacie kwoty dotacji oświatowej należnej – w ocenie Skarżącej – za miesiące pierwszego półrocza 2023 r. Podkreślić także należy, że podstawą prawną czynności, której domaga się Spółka, jest ustawa o finansowaniu zadań oświatowych, która w art. 47 stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Zatem zaskarżona czynność objęta jest dyspozycją art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Przechodząc zatem do oceny zasadności wniesionej skargi stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna. Przede wszystkim stwierdzić należy, że skarżąca Spółka złożyła skargę do tut. Sądu na czynność dokonaną pismem z 7 lutego 2023 r. przez Prezydenta Miasta R. w postaci odmowy przyznania dotacji w 2023 r. na słuchaczy poszczególnych szkół. Organ odmówił bowiem przyznania dotacji na uczniów placówek oświatowych, wskazując, że Spółka nie złożyła w ustawowym terminie wskazanym w art. 33 ust. 1 pkt. 1 u.f.z.o. wniosków o przyznanie dotacji w 2023 r., określonych w § 4 ust. 1 uchwały Rady Miasta R. Organ nie znalazł również podstaw do zastosowania przepisu art. 33 ust. 4 ww. ustawy. Organ stwierdził, że wnioski Spółki o przyznanie dotacji w 2023 r. były niekompletne, bowiem nie zostały podpisane lecz jedynie opatrzone pieczątką z kopią podpisu. Wyznaczony przez Organ, pismem z 3 października 2022 r., 7-dniowy termin, do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie 17 października 2022 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie podpisała złożonych wniosków. Wnioski prawidłowo podpisane zostały złożone dopiero 28 listopada 2022 r. z informacją o nieprawidłowym przepływie informacji pomiędzy skarżącą Spółką a Dyrektorem szkół prowadzonych przez nią w R. Pismem z 4 stycznia 2023 r. Organ poinformował Skarżącą o nieskutecznym złożeniu wniosków o udzieleniu dotacji, a zaskarżoną czynnością tj. pismem z 7 lutego 2023 r. odmówił Spółce przyznania dotacji za okres luty-grudzień 2023 r. Odnośnie dotacji za styczeń 2023 r., Organ zajął stanowisko w piśmie z 13 stycznia 2023 r., które było przedmiotem odrębnej skargi. Natomiast tut. Sąd wyrokiem z 19 września 2023 r., o sygn. akt III SA/Gl 223/23 – oddalił skargę w sprawie dot. okresu od lutego do grudnia 2023 r., natomiast skarga dotycząca stycznia 2023 r. została objęta odrębnym postępowaniem. Zatem skoro do chwili obecnej brak jest prawomocnie przesądzonego sporu w zakresie wypłaty żądanej przez Spółkę dotacji, to tym samym nie ma podstaw aby zarzucać organowi bezczynność w wypłacie świadczenia. Wydany bowiem w/w wyrok potwierdza słuszność zajętego przez organ stanowiska o nieskutecznym złożeniu przez Skarżącą wniosków o udzielenie dotacji na 2023 r. Tym samym nie można zarzucić bezczynności skoro Organ dokonał czynności odmawiającej wypłatę dotacji w ustawowym terminie, a sprawa obecnie jest w trakcie procedury sądowoadministarcyjnej. W konsekwencji powyżej przedstawionych uwarunkowań faktycznych i prawnych brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.