III SAB/Gl 21/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie bezczynności organu podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez: podpisanie skargi, ewentualne złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), jeżeli strona jest w tej sprawie reprezentowana przez pełnomocnika. Zaznaczono w wezwaniu, że z początkowej treści skargi wynika, że strona jest reprezentowana przez pełnomocnika. Wezwano stronę skarżącą także o doprecyzowanie, czy skarga dotyczy przewlekłego postepowania organu czy jego bezczynności, czy też jednego i drugiego. Co istotne, do Sądu przesłano jedynie pierwszą stronę skargi. Pismo procesowe, inicjujące niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne jest więc niekompletne. Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie, została wysłana na adres strony skarżącej wskazany w skardze. Przesyłkę powyższą doręczono skutecznie skarżącej w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej to wezwanie, znajdującej się w aktach sądowych sprawy. Przesyłkę odebrał pracownik A., uprawniony do odbioru korespondencji. W odpowiedzi na to wezwanie, A. nadesłało do Sądu (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym – [...] r.) szereg pism: pismo z wnioskiem o zwieszenie postepowania sądowego z załącznikami: uchwałą o przyjęciu nowego statutu A.; protokołem zjazdowym i wyciągiem z ksiąg dekretowych podmiotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., pismo procesowe – w tym skarga inicjująca postępowanie sądowe – powinno zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Ponadto, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 28 § 1 P.p.s.a, osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postepowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby uprawnione do działania w imieniu takiego podmiotu oraz pełnomocnicy powinni składać do akt sprawy dokumenty określające umocowanie do działania w imieniu strony (np. odpis KRS, aktualny na dzień działania w imieniu strony). Jeżeli pismo procesowe – w tym skarga – dotknięte jest brakiem formalnym, to pismo takie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W takiej sytuacji Przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie tego braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że strona wniosła skargę niekompletną w swej treści – jest to ewidentnie wydruk komputerowy jedynie pierwszej strony skargi. Brak jest dalszego ciągu – brak kompletu zarzutów, wniosków skargi oraz jej uzasadnienia. Taki stan skargi w sposób oczywisty uniemożliwia jej rozpoznanie. Braku tego strona skarżąca nie uzupełniła. W aktach sprawy pozostaje nadal jedynie pierwsza strona skargi. Jednocześnie nie nadsyłając kompletnej skargi, brak jest w aktach sprawy podpisu złożonego na skardze. Niezależnie od tego oczywistego braku formalnego skargi, uniemożliwiającego nadanie skardze dalszego biegu procesowego, brak jest pewności, czy strona skarżąca występuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym samodzielnie, czy też jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru. Strona nie sprecyzowała również tego, czy skarga dotyczy przewlekłego postepowania organu, czy jego bezczynności, czy też przewlekłego postępowania organu i bezczynności. Braki te uniemożliwiają rozpoznanie skargi. Z tego więc powodu skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia w piśmie z dnia [...] r. W odpowiedzi na to wezwanie, nie nadesłano jednak kompletnego egzemplarza skargi, ani nie uzupełniono dalszych jej braków formalnych. Szereg pism nadesłanych do skargi nie ma w rzeczywistości żadnego związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych niniejszej skargi. Strona skarżąca powinna bowiem nadesłać pełny egzemplarz, który został sporządzony w dniu [...] r. (data widniejąca na dostępnej w aktach sprawy, pierwszej stronie skargi). Kwestia umocowania do jej sporządzenia byłaby badana w ramach czynności sprawdzających. W obecnym stanie – postępowanie sądowe nie zostało w zasadzie zainicjowane w prawidłowy sposób. Tymczasem, dopiero w sprawie sądowoadministracyjnej, zainicjowanej w sposób prawidłowy (jeżeli skarga inicjująca postepowanie sądowe nie jest dotknięta brakami formalnymi, albo, gdy występujące braki formalne zostały w sposób prawidłowy usunięte) można nadać jej dalszy bieg, rozpoznając przykładowo – wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Brak jest możliwości do rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania sądowego, w sytuacji, gdy brak w aktach kompletnej skargi, i nie wiadomo, kto ją sporządził i podpisał – czy była to osoba uprawniona do dokonania tej czynności w dniu jej sporządzenia. A powyższe braki formalne do dnia dzisiejszego nie zostały w ogóle uzupełnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.