III SAB/Gl 238/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt i pracę cudzoziemca postanawia odrzucić skargę. Pismem z 23 maja 2023 r. D. B. wniósł za pośrednictwem pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt i pracę cudzoziemca. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 września 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 t.j.). Został także wezwany do podania nr pesel w razie braku do wskazania, że go nie posiada, oraz do nadesłania pełnomocnictwa procesowego a także do wykazania czy wystosował ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącego na adres wskazany w skardze w dniu 11 października 2023 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy) wpis sądowy od skargi nie został jednak uiszczony a braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej : p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.). Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Na mocy natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji strona skarżąca obowiązana jest wykazać, że skorzystała z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie Strona skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wystąpiła z ponagleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność organu, w konsekwencji należy uznać, że nie wyczerpała ona trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że Strona skarżąca nie uzupełniła również braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie nie nadesłała bowiem pełnomocnictwa dla J. G. do złożenia skargi ani też nie podała numeru pesel. Jak wynika natomiast z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer pesel. Końcowo wskazać także należy, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata - art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 roku poz. 1634 t.j.), zwanej w skrócie p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do wykazania, że wyczerpała tryb zaskarżenia. Strona skarżąca została także prawidłowo pouczona o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania wezwań Sądu w zakreślonym terminie. Powyżej opisane wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 11 października 2023 r. a więc zakreślony termin do ich wykonania upłynął w dniu 18 października 2023 roku, przy czym nie zostały one do dnia dzisiejszego wykonane. Podkreślenia wymaga, że nie uiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie a także nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzenia Sądu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Z kolei zaś niewyczerpanie trybu zaskarżenia poprzez nie wniesienie ponaglenia obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie wskazanych wyżej przepisów Sąd skargę odrzucił.