III SAB/Gl 243/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Śląskim w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 4 czerwca 2025 r. G. K. (dalej: strona skarżąca, skarżący), reprezentowana przez opiekuna prawnego ubezwłasnowolnionej, M. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Śląskim w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 25 czerwca 2025 r. wezwano przedstawiciela ustawowego strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi pod rygorem odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., do podania nr PESEL strony skarżącej oraz jej przedstawiciela. Jednocześnie wezwano do nadesłania orzeczenia sądu opiekuńczego o ustanowieniu M. M. opiekunem prawnym skarżącej. Do wykonania powyższego zakreślono siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowej korespondencji, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres przedstawiciela strony skarżącej i skutecznie doręczone do jego rąk 3 lipca 2025 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Zatem termin wyznaczony do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 10 lipca 2025 r. Braki formalne skargi nie zostały jednak uzupełnione do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należyte wezwanie o treści wskazanej w części historycznej uzasadnienia powyżej zostało przesłane na adres przedstawiciela strony skarżącej i doręczone skutecznie do jej rąk 3 lipca 2025 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Zatem termin wyznaczony do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 10 lipca 2025 r., jednakże upłynął bezskutecznie, bowiem do dnia dzisiejszego braki nie zostały uzupełnione. Wyjaśnić należy ponadto, że problematyka braku formalnego skargi w postaci braku numeru PESEL była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, treść uchwały dostępna w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której podkreślono, że ustawowy wymóg dotyczący pierwszego pisma w sprawie, tj. wskazanie numeru PESEL, nie jest ani trudny do spełnienia, ani skomplikowany. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że strona z łatwością może podać nr PESEL, a posługiwanie się nim jest powszechnie stosowane w wielu dziedzinach życia. Nie ma żadnych powodów, by w przypadku pisma wnoszonego do sądu przyjmować, że spełnienie wymogu wskazania numeru PESEL jest dla strony nadmiernym obciążeniem. Jeśli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Nie ma tutaj także znaczenia fakt, że nr PESEL znajduje się w aktach administracyjnych. NSA we wskazanej powyżej uchwale odniosło się także do tej kwestii oceniając, że nie można oczekiwać od sądu, że ten będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie jest obowiązkiem sądu i nie ma normatywnej podstawy. Obowiązek podania nr PESEL spoczywa bowiem na stronie inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Brak jednocześnie wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i jako taki samoistnie stanowi podstawę do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.