III SAB/Gl 254/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych). Pismem z 7 marca 2024 r. J. K. (dalej: strona skarżąca, skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego D. K. (dalej: pełnomocnik) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca. Wpis od niniejszej skargi został uiszczony bez wezwania i zapisany w raporcie kasowym pod poz. 23 z 7 marca 2024 r. (k nr 29). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 26 marca 2024 r. wezwano skarżącego do rąk pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi przez radcę prawnego D. K. Do wykonania powyższego zakreślono siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na wskazany adres ePUAP pełnomocnika strony skarżącej i doręczone 4 kwietnia 2024 r., o czym świadczy urzędowe poświadczenie doręczenia, znajdujące się w aktach sprawy. Zatem termin wyznaczony do uzupełnienia braków upłynął z dniem 11 kwietnia 2024 r. Brak formalny skargi nie został jednakże uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast zgodnie z treścią art. 37 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższych przepisów oraz stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W związku z brakiem pełnomocnictwa w momencie wnoszenia skargi 7 marca 2024 r. do tut. Sądu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 26 marca 2024 r. wezwano skarżącego do rąk pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, jednocześnie zakreślając siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia. Termin ten jest liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, a jego niedotrzymanie powoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres ePUAP pełnomocnika strony skarżącej i skutecznie doręczone 4 kwietnia 2024 r., o czym świadczy urzędowe poświadczenie doręczenia znajdujące się w aktach sprawy. A zatem termin wyznaczony do uzupełnienia braku formalnego upłynął z dniem 11 kwietnia 2024 r. Reasumując skargę jako wniesioną przez nieuprawnioną osobę należało odrzucić. Brak bowiem wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. Wobec tego Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w pkt 1 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji). Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony bez wezwania wpis od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., (pkt 2 sentencji). Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.