III SAB/Gl 26/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-11-19
Skład orzekający: Krzysztof Kandut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy podlega odrzuceniu, ponieważ Rzecznik nie jest organem administracji publicznej, a postępowanie przed nim nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, co wyłącza jego kognicję sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.Stan faktyczny
A. K. złożył skargę na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach w sprawie dotyczącej odpowiedzialności zawodowej lekarza. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
Pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. A. K. złożył skargę na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach w sprawie o sygnaturze [...] dotyczącej odpowiedzialności zawodowej lekarza.
W odpowiedzi na skargę wskazany powyżej organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W ramach tej wstępnej kontroli dokonuje przede wszystkim badania swojej właściwości biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 P.p.s.a.
Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem orzekania sądu administracyjnego są sprawy z zakresu administracji publicznej. P.p.s.a. nie definiuje co prawda tego pojęcia, jednak z uwagi na ścisły związek postępowania przed sądem administracyjnym z postępowaniem prowadzonym w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., odtąd k.p.a.) należy odwołać się do definicji legalnej zawartej w tej ustawie. I tak zgodnie z art. 5 § 3 k.p.a. pod pojęciem organów administracji publicznej rozumieć należy ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) i organy jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto organami administracji publicznej są stosownie do art. 1 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. inne organy państwowe i inne podmioty powołane z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej.
Oznacza to, że rzecznik odpowiedzialności zawodowej jako podmiot działający w ramach samorządu zawodowego nie jest organem administracji publicznej a postępowanie przed nim nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tym samym nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło