III SAB/Gl 267/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w M. w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z 14 sierpnia 2019 r. A. T. zaskarżył bezczynność Prokuratura Rejonowego w M. W treści skargi nie sprecyzował czego wspomniana bezczynność miałaby dotyczyć. Natomiast do skargi, nadesłanej w formie elektronicznej, dołączył m. in. swoje pismo z 24 czerwca 2019 r. adresowane do Prokuratora Rejonowego w M. a odnoszące się do sprawy [...] a także wcześniejszą skargę z 6 listopada 2018 r. Na mocy zarządzenia z 2 września 2019 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania czego miało dotyczyć postępowanie administracyjne, wszczęcia którego domagał się, w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że sprawa dotyczyła wglądu do akt postępowania karnego. W odpowiedzi, pismem z 25 września 2019 r. skarżący napisał, że postępowanie administracyjne, którego wszczęcia żądał, miało dotyczyć "działań prokuratury, których celem było (...) utrudnienie mi udziału w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego pisma z przepisami prawa. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "P.p.s.a." określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Aby zatem można było zaskarżyć bezczynność organu administracji publicznej winna ona dotyczyć spraw, które kończą się wydaniem jednego z aktów określonych w art. 3 § 1 pkt 1-4. Należy zauważyć, że skarżący napisał jedynie ogólnie, iż domagał się wszczęcia postępowania administracyjnego przez prokuratora, który co do zasady nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego a różne pisma, które dołączał, zawierały zarzuty związane z brakiem dostępu do akt postępowania karnego. Ta akurat kwestia nie jest objęta przedmiotem orzecznictwa sądowoadministracyjnego. To czyni skargę do sądu administracyjnego niedopuszczalną z uwagi na brak kognicji tegoż sądu. Wobec powyższego, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.