III SAB/Gl 274/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, , , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" stowarzyszenie zwykłe w Z. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie budżetu obywatelskiego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. "A" stowarzyszenie zwykłe w Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie budżetu obywatelskiego. Skargę strona wniosła za pośrednictwem organu środkami komunikacji elektronicznej (e-PUAP). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2019 r., wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa dla D. K. jako przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie przed sądami administracyjnymi od wszystkich członków stowarzyszenia, zgodnie z art. 41 a ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2019 r. nr 713) podpisanego przez wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego, aktualnej listy członków stowarzyszenia zwykłego i regulaminu stowarzyszenia oraz do nadesłania dokumentu potwierdzającego wpis do Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych a to w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższe wezwania nie została przez skarżącego odebrana. Z danych uzupełniających UPD wynika, że dokument uznano za doręczony z dniem 10 października 2019 r. W zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana, celem uzupełnienia braku formalnego skargi, do złożenia pełnomocnictwa procesowego dla osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Strona skarżąca nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa. Nie ulega wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie, jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia znajdującego się w aktach sprawy, elektroniczna przesyłka zawierająca: powyżej opisane wezwanie została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny skarżącego. Przesyłki tej skarżący nie odebrał. Za dzień skutecznego doręczenia stronie przedmiotowej przesyłki uznać zatem należy 10 października 2019 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 74 a § 8 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (które w niniejszej sprawie, zgodnie z UPD, miało miejsce w dniu 26 września 2019 r.). Skoro w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone stronie w dniu 10 października 2019 r., to ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia tych braków był dzień 17 października 2019 r. W tym stanie rzeczy bezspornym jest, że przedmiotowa skarga obarczona jest brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.