III SAB/Gl 286/26
PostanowienieWSA w Gliwicach2026-08-10
Skład orzekający: Magdalena Jankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu może zostać rozpoznana, jeśli skarżący nie wniosł ponaglenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a.?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność jest dopuszczalna do rozpoznania tylko po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, w szczególności po wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. W przypadku braku takiego ponaglenia skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Z.J. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta M. dotyczącą niewykonania prawomocnych postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Skarżący twierdził, że wielokrotnie wzywał organ do działania, załączając kserokopie pism z końca 2025 i początku 2026 roku. Organ sądowy wezwał skarżącego do wykazania wyczerpania trybu przed sądem, jednak skarżący nie wykazał wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę Z.J. na bezczynność Prezydenta Miasta M.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na bezczynność Prezydenta Miasta M. w przedmiocie niewykonania prawomocnych postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 23 stycznia 2026 r. Z.J. wniósł skargę bezczynność Prezydenta Miasta M. w przedmiocie niewykonania prawomocnych postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.
Pismem z 26 maja 2026 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, że wyczerpała tryb wniesienia skargi – a mianowicie przed wniesieniem skargi do sądu, wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia.
W piśmie z 31 maja 2026 r. skarżący oświadczył, że przed wniesieniem skargi organ był przez niego wielokrotnie wzywany do działania, wykonania rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego, do usunięcia wadliwych decyzji oraz do zaprzestania bezczynności i przewlekłości. Na potwierdzenie dołączył do ww. pisma kserokopie pism z 15 grudnia 2025 r., 18 grudnia 2025 r., 4 stycznia 2026 r., 15 stycznia 2026 r. oraz 23 stycznia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie poprzedził wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem w trybie art. 53 § 2b p.p.s.a. ponieważ wszystkie pisma wskazane przez skarżącego zostały wniesione do niewłaściwego organu więc nie spełniają wymogów ponaglenia.
Sąd uznał zatem, że skoro w niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, to jego skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło