III SAB/Gl 293/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi Polskiej Federacji [...] z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności bez rażącego naruszenia prawa, 2. zobowiązuje organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt z prawomocnym orzeczeniem, 3. zasądza od Prezydenta Miasta B. na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 4. oddala skargę w pozostałym zakresie. Pismem z 25 czerwca 2025 r. Polska Federacja [...] z siedzibą w W. (dalej jako: strona skarżąca) reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. (dalej jako: organ) w sprawie jej wniosku z 4 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek został sformułowany następująco: "1. Jaka jest średnia, najniższa oraz najwyższa pensja zasadnicza na wszystkich i poszczególnych stanowiskach w tut. jednostce. Prosimy o udostępnienie w/w informacji wg stanu na dzień 1 stycznia 2025 r. oraz 1 maja 2025 r. 2. Ilu pracowników zatrudnionych w Państwa jednostce otrzymało wynagrodzenie zasadnicze na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę? Prosimy o podanie danych liczbowych oraz procentowych w odniesieniu do całkowitej liczby osób zatrudnionych w jednostce. Prosimy o udostepnienie informacji wg stanu na dzień 1 stycznia 2025 r. oraz 1 maja 2025 r." Pismem z 16 czerwca 2025 r., w ustawowym terminie, organ udzielił odpowiedzi na ww. wniosek. W skardze wywiedzionej do tut. Sądu strona skarżąca zarzuciła, że wniosek nie został w całości rozpatrzony i w tym zakresie skarżąca domaga się zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, a także o stwierdzenie, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, o zasądzenie od organu sumy pieniężnej w wysokości 3.000 zł oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona skarżąca wskazała, że rozpatrując wniosek, organ w sposób nieuprawniony "pogrupował" stanowiska nie udzielając tym samym pełnej informacji. W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia tj. nie wniosła ponaglenia w sprawie. Ewentualnie o oddalenie skargi, z uwagi na udzielenie przez organ żądanej informacji pismem z 16 czerwca 2025 r. Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił i zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powoływana wyżej ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902, powoływana jako: "u.d.i.p."). Z ustawy tej wynika, że udostępnieniu podlega wyłącznie informacja będąca "informacją publiczną" i tylko przez podmioty, na których ciąży obowiązek udostępnienia takiej informacji. Bezsporne jest, że objęte wnioskiem Polskiej Federacji [...] z siedzibą w W. informacje są informacjami publicznymi, a Prezydent Miasta B. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia takich informacji. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są – zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. – władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek. Jak wynika z treści art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje – co do zasady – nie później niż w terminie 14 dni, choć jeśli jest to niemożliwe, organ może przedłużyć termin, oraz zgodniez wnioskiem. Poza sporem jest to, że organ udzielił odpowiedzi na pytanie sformułowane w pkt. 2 wniosku w całości, zaś skarga dotyczy tylko części informacji wskazanej w pkt 1. Strona skarżąca wyraźnie określiła, że oczekuje informacji o wysokości najniższej oraz najwyższej pensji zasadniczej na wszystkich i poszczególnych stanowiskach pracowników zatrudnionych w Urzędzie Miasta B.. Organ udzielił informacji, dokonując podziału stanowisk m. in. na "kadrę zarządzającą" oraz "kadrę kierowniczą średniego szczebla", bez wskazania konkretnego stanowiska. Informacja została więc udostępniona niezgodnie z formą wskazaną we wniosku, a więc niezgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Stosownie do tego przepisu – 1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Mając powyższe na uwadze uznać należało, że podmiot zobowiązany udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 4 czerwca 2025 r. w zakresie tylko częściowym bez wskazania danych dotyczących poszczególnych stanowisk. Oznacza to zatem, iż organ udzielając odpowiedzi w piśmie z 16 czerwca 2025 r. nie udzielił informacji w żądanym zakresie, przez co uchybił obowiązkowi terminowego udzielenia pełnej informacji publicznej zawartej we wniosku strony skarżącej. Z tych względów należało stwierdzić, że organ pozostaje w przedmiotowym zakresie w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej z 16 czerwca 2025 r., bowiem do dnia orzekania w niniejszej sprawie nie zadziałał we właściwej formie, a mianowicie nie udzielił w pełnym zakresie żądanych informacji (czynność materialno-techniczna) bądź uznając, że informacja nie może być w tej części udzielona - nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia. Z tych wszystkich powodów Sąd w pkt II sentencji wyroku, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania w pełnym zakresie wniosku skarżącej z 16 czerwca 2025 r. Sąd nie stwierdził jednak, aby bezczynność organu wiązała się z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w istocie wynikała ona z błędnej interpretacji przepisów u.d.i.p., i nie sposób uznać, że zaniechanie organu wynikało z celowego działania zmierzającego do utrudnienia skarżącej dostępu do informacji publicznej. Wobec tego, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Ustosunkowując się do żądania strony skarżącej o przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej o której mowa w 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości 3.000 zł, Sąd stwierdził, że z uzasadnienia skargi nie wynika jakakolwiek podstawa faktyczna tak określonej wysokości sumy pieniężnej oraz aby okres oczekiwania na załatwienie sprawy miał dla strony skarżącej jakiekolwiek następstwa, które uzasadniałyby spełnienie żądania skargi w tym zakresie. Ponadto w ocenie Sądu nie ma racjonalnych powodów, aby piętnować błędy organu nie mające charakteru rażącego poprzez przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącej. Takie instrumenty powinny być stosowane wyłącznie w przypadku rażącego naruszenia prawa, przejawiającego się w istotnym lekceważeniu obowiązków wynikających z przepisów u.d.i.p. Jak natomiast wskazano wyżej takiego zachowania nie można przypisać organowi w rozpoznawanej sprawie. Tym samym za niezasadne Sąd uznał przyznanie na rzecz skarżącej od organu wnioskowanej sumy pieniężnej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (wynagrodzenie radcy prawnego i wpis sądowy). Odnosząc się do argumentu odpowiedzi na skargę, że strona skarżąca nie wniosła ponaglenia Sąd wyjaśnia, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące instytucji ponaglenia w przypadku bezczynności organów nie mają zastosowania w sprawach o udostępnienie informacji publicznych. Zgodnie z art. 16 u.d.i.p., Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji. Stąd w sprawie dotyczącej bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej nie jest wymagane wniesienie ponaglenia. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie wymaga jej poprzedzania żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.