III SAB/Gl 296/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2025-11-03
Skład orzekający: Sędzia NSA Krzysztof Wujek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli pełnomocnik skarżącego nie wykazał swojego umocowania, a skarżący osobiście nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu, jeśli pełnomocnik skarżącego nie przedstawił dowodu swojego umocowania, a następnie skarżący osobiście nie uzupełnił tego braku formalnego w wyznaczonym terminie. Brak podpisu strony lub jej pełnomocnika na skardze stanowi brak formalny, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 PPSA.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał pełnomocnika do wykazania swojego umocowania, a także do uiszczenia wpisu sądowego. Wobec braku odpowiedzi pełnomocnika, Sąd wezwał skarżącego osobiście do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 7 lipca 2025 r. M. K., działając w imieniu S. H. (dalej jako: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody Śląskiego, skargę na bezczynność tego organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy.
W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 30 lipca 2025 r.,
ww. pełnomocnik został zobowiązany do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. - dalej zwanej: "p.p.s.a."), a co za tym idzie może występować w niniejszym postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika Skarżącego. Z załączonego do skargi pełnomocnictwa nie wynikało bowiem, że jest on radcą prawnym lub adwokatem ani też jedną z osób wymienionych w powyższym przepisie. Równocześnie wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pominięcia pełnomocnika w dalszym postępowaniu.
Z uwagi na brak odpowiedzi pełnomocnika Skarżącego, zgodnie
z Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 15 września 2025 r. tutejszy Sąd uznał, że Skarżący działa osobiście i wezwał go do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi.
Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na nieobecność adresata korespondencję zawierającą wezwanie pozostawiono do odbioru w urzędzie pocztowym, o czym stosowne zawiadomienie
w postaci awiza umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata 29 września 2025 r. W dniu 7 października 2025 r. powtórnie zawiadomiono Skarżącego
o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Skarżący nie odebrał przesyłki we wskazanym terminie, a zatem w świetle art. 73 § 4 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 395, dalej jako: "p.p.s.a."), doręczenie nastąpiło 13 października 2025 r.
W wyznaczonym terminie, który upływał 20 października 2025 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zanim Sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania sprawy, w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Powinność ta wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. który stanowi, że w sytuacji, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podlega ona odrzuceniu.
Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest - zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - podpis strony. W myśl art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, ponadto art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, a z art. 35 § 2 wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Z powyższego wynika, że brak dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi Skarżącego skutecznie doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w dniu 8 sierpnia 2025 r. (k. 25) Wezwanie te pozostało bez odpowiedzi.
Z uwagi na nieuzupełnienie braków pismem z 25 września 2025 r. wezwano Skarżącego osobiście do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi.
W przesyłce tej zawarta była również informacja o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w przedmiotowej sprawie upłynął 13 października 2025 r.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło