III SAB/Gl 299/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-10-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie o bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, po udzieleniu odpowiedzi przez organ, uzasadnia umorzenie postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego za skuteczne i dopuszczalne. Stwierdzono, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające dalsze prowadzenie postępowania, takie jak obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Umorzenie nastąpiło na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, a zwrot wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po udzieleniu odpowiedzi przez organ, pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 października 2025 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 4.07.2025r. J. J. – dalej skarżący przez pełnomocnika wniósł skargę do WSA w Gliwicach na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] – dalej Rektor, organ - w zakresie nie udzielenia mu żądanej informacji publicznej. W związku z bezczynnością zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: u.d.i.p. ) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w BIP lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej; 3. art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten wyznacza termin do udzielania informacji poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, pomimo niezaistnienia ustawowych przesłanek do przedłużenia terminu lub pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mając na względzie powyższe, wniósł o: zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18.06. 2025 roku wniesionego przez skarżącego; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznawaniu wniosku; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 16.07.2025r. Organ udzielił skarżącemu odpowiedzi . W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 13 października 2025r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym, złożone przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 13 października 2025 r. oświadczenie o cofnięciu skargi należy uznać za skuteczne i dopuszczalne. Powyższa okoliczność uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło