III SAB/Gl 311/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Burmistrza Miasta C. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Pismem z 20 lipca 2025r. A. S. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta C. (dalej: Burmistrz) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia 23 czerwca 2025r. Skarżąca zwróciła się do Urzędu Miejskiego w C. z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących pracownika prowadzącego sprawę pod sygnaturą akt [...]: imię i nazwisko stanowisko służbowe komu powyższa osoba jest/była podległa służbowo (bezpośrednio i pośrednio) oraz czy posiada/posiadała osoby podwładne służbowo zakresy czynności - wraz z datami ich udzielenia posiadane przez powyższą osobę pełnomocnictwa i upoważnienia - wraz ze wskazaniem dat ich udzielenia oraz podaniem ich zakresów posiadane przez powyższą osobę dostępy do: a. programów komputerowych b. stron internetowych c. portali internetowych 7. posiadane przez powyższą osobę dostępy do baz danych: a. podanie nazwy bazy danych b. podanie dat, w których udzielano dostępu do poszczególnych baz danych c. wyszczególnienie zakresu danych - do jakich informacji w poszczególnych bazach, powyższa osoba uzyskała dostęp d. podanie w jakich celach może/mogła pozyskiwać informacje z poszczególnych baz danych e. podanie w jaki sposób i komu może/mogła ujawniać pozyskane informacje f. podanie sposobu przetwarzania pozyskanych danych (w tym ich przechowywania) Przez kogo, w jaki sposób i kiedy dokonywana jest kontrola nad przebiegiem korzystania, pozyskiwania, przetwarzania i udostępniania informacji, w związku z posiadanym przez pracownika dostępem, o którym mowa w pkt 6 i 7. Wniosek obejmował także żądanie przesłania kopii potwierdzających to dokumentów za okres od dnia 1 kwietnia 2008r. do dnia udzielenia odpowiedzi na wniosek. Jednocześnie Skarżąca złożyła oświadczenie, że rezygnuje z doręczania pism drogą elektroniczną. W odpowiedzi pismem z dnia 4 lipca 2025r. Burmistrz poinformował, że objęte wnioskiem informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Uzasadnił to tym, że zbiór informacji dotyczący konkretnego pracownika Urzędu Miejskiego w C., wskazanego przez podanie sygnatury akt [...] jest wnioskiem ad personam. Informacje dotyczące osoby nie pełniącej funkcji publicznej i z zakresu relacji pomiędzy pracodawcą i pracownikiem oraz wewnętrznych kwestii urzędu nie stanowią informacji publicznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Skarżąca wniosła o zobowiązanie Burmistrza do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku oraz przyznania zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącej. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała na zakres pojęcia osoby pełniącej funkcje publiczne. Podkreśliła, że Burmistrz nie wyjaśnił dlaczego osoba prowadząca sprawę pod sygnaturą akt [...] nie jest osobą pełniącą funkcji publicznej. W szczególności odpowiedź ta nie odnosi się do stanowiska służbowego tej osoby, powierzonych jej obowiązków oraz udzielonych upoważnień i pełnomocnictw. Z udzielonej odpowiedzi nie wynika więc, z jakich konkretnie względów organ nie udzielił informacji publicznej. Wobec tego nie można stwierdzić rzeczywistego rozpoznania jej wniosku z dnia 23 czerwca 2025r. W ocenie Skarżącej osoba, której dotyczy zapytanie, prowadząca sprawę pod sygnaturą akt [...] należy do kategorii osób pełniących funkcję publiczną. Stanowisko swoje oparła na regulacji załącznika nr 2 do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz.U. z 2011 r. nr 14 poz. 67) - Jednolity rzeczowy wykaz akt organów gminy i związków międzygminnych oraz urzędów obsługujących te organy i związki, gdzie ustalone zostało, że symbol o numerze [...] obejmuje prowadzenie następujących rodzajów spraw: "Wykonywanie, ograniczanie, pozbawianie praw do nieruchomości oraz zwrot nieruchomości" (w ramach kategorii [...] - Gospodarowanie nieruchomościami). Wobec tego osoba, która prowadzi co najmniej sprawy w ramach symbolu [...] potwierdza, że jest osobą pełniącą funkcję publiczną (trudno przypuszczać, że zajmuje stanowisko jedynie pomocnicze, np. sprzątacz, magazynier, dozorca, kierowca, itp.). Poza tym Burmistrz zawarł jedynie lakoniczne i wymijające stwierdzenie, iż ,,wnioski ad personam dotyczące osoby nie pełniącej funkcji publicznej, z zakresu relacji pomiędzy pracodawcą i pracownikiem oraz wewnętrznych kwestii urzędu nie stanowią informacji publicznych. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Burmistrz stwierdzający pismem, iż dana informacja nie stanowi informacji publicznej - winien swoje dostatecznie wyjaśnić i uzasadnić, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że Burmistrz w chwili wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu złożonego przeze mnie wniosku z dnia 23 czerwca 2025r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej oraz zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania sądowego, według norm przepisanych. W jej uzasadnieniu podniósł, że jako organ administracji publicznej oraz zarządzający mieniem komunalnym, realizuje swoje ustawowe zadania przy wsparciu Urzędu Miejskiego w C. oraz jednostek organizacyjnych Gminy C.. Wskazane jednostki zatrudniają pracowników. W przedmiotowym wniosku z dnia 23 czerwca 2025r. chodzi o dane konkretnego pracownika Urzędu Miejskiego w C., którego tożsamość została pośrednio wskazana poprzez powiązanie ze sprawą administracyjną prowadzoną pod określoną sygnaturą. Informacje objęte żądaniem stanowią zatem dane osobowe, których administratorem - zgodnie z przepisami RODO oraz ustawą o ochronie danych osobowych - pozostaje Urząd Miejski jako pracodawca. W związku z powyższym, rozpoznanie sprawy wymagało wyważenia dwóch konstytucyjnych wartości: prawa dostępu do informacji publicznej oraz prawa do ochrony danych osobowych. Jak trafnie wskazuje utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych, zasada jawności ustępuje miejsca ochronie prywatności, o ile wnioskowane dane nie dotyczą osoby pełniącej funkcję publiczną bądź nie mają związku z wykonywaniem takiej funkcji. Pracownik, którego dotyczy wniosek, nie posiadał upoważnienia do podpisywania pism w imieniu Burmistrza, ani też nie podejmował rozstrzygnięć mających bezpośredni wpływ na sytuację prawną innych podmiotów. Jego rola sprowadzała się do przygotowywania materiałów źródłowych, analizy dokumentacji, zbierania informacji z baz danych oraz sporządzania projektów pism. Projekty te podlegały zatwierdzeniu przez osoby upoważnione, a w razie potrzeby - konsultacji z radcami prawnymi. Pracownik ten nie dysponował zatem kompetencjami decyzyjnymi ani nie oddziaływał samodzielnie na kształt rozstrzygnięć wydawanych przez organ. Nie jest zatem osoba pełniącą funkcje publiczną. W konsekwencji informacje go dotyczące nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. Ponadto wewnętrzne relacje pracownicze nie są objęte zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej Burmistrz zauważył, że wniosek o udostępnienie informacji został złożony przez osobę bezpośrednio zaangażowaną w postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu wywłaszczonej nieruchomości należącej do Gminy C. (sygn. [...]). Postępowanie to toczy się aktualnie przed Starostą [...] (sygn. [...]), a jego stroną jest wnioskodawczyni. Wskazana data początkowa – 1 kwietnia 2008 r. - pokrywa się z datą złożenia wniosku o zwrot nieruchomości, co pozwala przypuszczać, że żądane informacje mają bezpośredni związek z toczącym się postępowaniem. Tym samym, okoliczności tej sprawy wskazują, że żądanie udostępnienia informacji nie ma charakteru obiektywnego ani nie zmierza do realizacji celu ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz służy zaspokojeniu indywidualnego interesu wnioskodawczyni. W ocenie Burmistrza mamy tu do czynienia z klasycznym przykładem nadużycia prawa do informacji publicznej. W piśmie procesowym z 10 października 2025r. Skarżąca przedstawiła dodatkowe wyjaśnienia uzasadniające uznanie pracownika prowadzącego sprawę o nr [...] jako osobę pełniąca funkcję publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku. W postępowaniu przed sądem wszczętym na podstawie skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przedmiotem kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w przewidzianym przez prawo terminie (wyrok WSA w Gliwicach z 21 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Gl 34/21). Nie ma wątpliwości, że kontrola sądowa - w trybie art. 149 p.p.s.a. -prowadzenia postępowania przez organ w następstwie skargi na bezczynność organu, a także - na przewlekłe prowadzenie takiego postępowania przez organ jest dokonywana na dzień wniesienia skargi, co potwierdzają uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 oraz z 7 marca 2022 r. o sygn. akt II OPS 1/21). W pierwszej kolejności Sąd przywołując stanowisko NSA uznał, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Konsekwencją powyższego stanowiska jest uznanie, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia prawa (wyrok NSA z 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11; wyrok NSA z 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1048/11). Wobec powyższego skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd uznał za dopuszczalną. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Według art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzec skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Jak wynika bowiem z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była bezczynność, której zdaniem Skarżącej dopuścił się Burmistrz w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej poprzez nieudostępnienie jej informacji, o której udostępnienie wniosła pismem z 23 czerwca 2025r. Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy podnieść należy, że realizacja prawa do informacji publicznej w przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej jest uzależniona od jednoczesnego, kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze: przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.); po drugie: adresatem żądania udostępnienia informacji publicznej jest podmiot, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p. Po trzecie zaś, co wynika z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. - obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (wyrok WSA w Warszawie z 6 maja 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 104/11). Oznacza to, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez nią informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Przystępując do badania sprawy Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest rozważyć, czy przedmiotem żądania było udostępnienie informacji publicznej. Jest to kluczowe w sprawie, ponieważ istota sporu sprowadza się do odmiennej kwalifikacji informacji o pracowniku prowadzącego sprawę o nr [...]. W ocenie Skarżącej pracownik ten jest osobą pełniąca funkcję publiczną, wobec tego żądana informacja o posiadanym przez niego zakresie obowiązków, upoważnień i umiejscowieniu w strukturze organizacyjnej Urzędu Miasta C. jest informacją publiczną. Odmienne stanowisko w tej kwestii zajmuje Burmistrz twierdząc że wnioski personalne, dotyczące konkretnego pracownika i jego relacji z pracodawcą oraz wewnętrzne kwestie urzędu nie stanowią informacji publicznych. Dla wyjaśnienia sporu o tak zarysowanych granicach niezbędne jest rozważenie dwóch zagadnień. Po pierwsze, skoro w sprawie pojawiła się rozbieżność co do sposobu rozumienia "informacji publicznej" rozpocząć należy od wyznaczenia jej zakresu. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Jak bowiem wynika z brzmienia art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Wobec tego uzasadniona będzie konkluzja, zgodnie z którą informacją publiczną nie jest informacja o sprawach "niepublicznych". Pomimo tego, że "sprawa publiczna" jest kluczowa dla istnienia informacji publicznej brak jest w przepisach u.d.i.p. jej definicji. W ocenie NSA niewątpliwie są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. "Sprawa publiczna" to sprawa ogółu, która w znacznym stopniu koresponduje z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). (por. wyrok NSA z 24 września 2019 r., sygn. akt I OSK 504/18). Analizowanym pojęciem NSA obejmuje także przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z art. 61 ust.1 Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych podmiotów. Wykładnia prokonstytucyjna art. 6 u.d.i.p. prowadzi do wniosku, że informacją o sprawie publicznej jest również informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz zasadach ich funkcjonowania, jedynie w zakresie dotyczącym działalności tych podmiotów. Z tą wykładnią koresponduje treść art. 4 ust. 1 u.d.i.p. eksponująca element "wykonywania zadań publicznych" przez podmioty będące adresatami roszczeń o udostępnienie informacji publicznej, czyli zadań, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt  I OSK 851/10). W innym orzeczeniu NSA zaakcentował, że charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji (zob. wyrok NSA z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt III OSK 6044/21. W tym zakresie przytoczony przepis wskazuje, że dostęp do informacji publicznej powinien dotyczyć danych, które mają charakter "publiczny", a więc dotyczą szeroko pojętej działalności instytucji publicznych, w tym wydatkowania przez nie środków publicznych (wyrok NSA z 27 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 1452/24). Drugim wymagającym określenia pojęciem jest "osoba wykonująca funkcje publiczne". Wyznaczając w art. 5 u.d.i.p. przesłanki ograniczenia dostępu do informacji publicznej w jego ust. 2 wyłączone zostały informacje o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Sąd orzekający w sprawie podziela stanowisko wyrażone przez tutejszy Sąd w wyroku z 17 marca 2020 r., sygn. akt III SAB/Gl 311/19 co do tego, że na gruncie u.d.i.p. pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" obejmuje każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Chodzi tu o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu funkcji publicznej wyłączone są zaś takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają jedynie charakter usługowy lub techniczny (zob. wyrok TK z 20 marca 2006 r., K 17/05, OTK-A z 2006 r. Nr 3, poz. 30). Działania osób znajdujących się w strukturze instytucji publicznej mające charakter wyłącznie pomocniczy, doradczy, opiniujący, konsultujący, których wyniki nie są wiążące, tzn. mogą być uwzględnione (lub nie) przez inny podmiot kształtujący bezpośrednio w ramach instytucji publicznej sytuację prawną innych osób, nie pozwalają osób takich (pomocników, doradców, opiniujących, konsultantów) traktować jako osoby pełniące funkcje publiczne, mające związek z pełnieniem tych funkcji (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r., I OSK 2130/15). Przenosząc powyższe ustalenia na grunt badanej sprawy Sąd stwierdził że przedmiotowy wniosek nie dotyczy informacji publicznej z dwóch powodów. Po pierwsze, skoro Skarżąca jest zainteresowana informacjami o konkretnym pracowniku prowadzącym konkretną sprawę administracyjną to nie może być mowy o sprawie publicznej w znaczeniu dotyczącej wspólnoty, ogółu. Po drugie zaś - opierając się na danych przekazanych przez Burmistrza w odpowiedzi na skargę - zakres żądania Skarżącej nie obejmuje informacji o osobie pełniącej funkcję publiczną. Brak jest bowiem podstaw, aby za taką osobę uznać pracownika urzędu, który nie posiadał nawet upoważnienia do podpisywania pism w imieniu Burmistrza. Skoro w ramach prowadzenia sprawy o wymienionym numerze pracownik wykonywał czynności faktyczne związane z ustalaniem stanu faktycznego tej sprawy i sporządzał projekty pism, które następnie były przedmiotem oceny przełożonego lub ewentualnie ich treść podlegała dalszej konsultacji to trudno uznać, że miał on bezpośredni wpływ nie tylko na sposób prowadzenia sprawy o nr [...], ale także na wydawane w jej ramach rozstrzygnięcia. Wobec powyższego mając na względzie, że wniosek Skarżącej nie obejmuje informacji publicznej to brak jest podstaw do stosowania do jej udostępnienia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i tym samym postawienie Burmistrzowi zarzutu bezczynności w jej udostępnieniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.