III SAB/Gl 4/05
PostanowienieWSA w Gliwicach2005-04-07
Skład orzekający: Małgorzata Jużków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu celnego w sprawie zwrotu opłaty parkingowej, która stanowiła koszt związany z dokonaniem czynności przed urzędem celnym, należy do właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu celnego w sprawie zwrotu opłaty parkingowej, która stanowiła koszt związany z dokonaniem czynności przed urzędem celnym, nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądu administracyjnego, ani też innych ustaw szczególnych. W związku z tym, sąd administracyjny odrzuca taką skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w sprawie zwrotu opłaty parkingowej, którą uiścił w związku z dokonywaniem czynności celnych. Organ celny uznał zasadność żądania zwrotu, jednak mimo upływu roku należność nie została zwrócona. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. - Przedsiębiorstwo A w T. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie braku zwrotu bezprawnie pobranej opłaty za parkowanie p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
M.J. w dniu [...] wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w sprawie zwrotu " bezprawnie pobranej opłaty parkingowej w związku z dokonywaniem administracyjnej czynności celnej". Jak wynika z uzasadnienia skargi w dniu [...] skarżący został zmuszony do poniesienia kosztu stawiennictwa w Urzędzie Celnym w T. celem dokonania zgłoszenia odprawy celnej pojazdu nr rej. [...], gdyż celnych. Pismem z [...] wniósł żądanie o zwrot poniesionych kosztów, a następnie [...] wniósł skargę na bezczynność organu celnego. Po rozpoznaniu skargi Dyrektor Urzędu Celnego w K. uznał ją za zasadną i zobowiązał się do odstąpienia od pobierania spornych opłat i zwrotu opłaty pobranej. Pomimo upływu roku od tego zdarzenia opłaty pobierane są nadal, a należna kwota nie została skarżącemu zwrócona.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej p.s.a) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych
( sprawy sądowo – administracyjne ). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie ( art. 3 § 1 p.s.a.). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Kontrolą objęto decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (...) oraz postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-4 akty czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a pkt 8 do orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Jak wynika z treści – skargi dotyczy ona bezczynności organu celnego w sprawie zwrotu opłaty parkingowej pobranej od skarżącego przez właściciela i administratora parkingu B S.A. Parking ten na zasadzie umowy najmu nr [...] z [...] jest udostępniany celem umożliwienia dostępu do Urzędu Celnego i przeprowadzenia odpraw celnych.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga i że została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 i 2 p.s.a. oraz czyni zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawiera wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego ( art. 57 § 1 psa). Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 57 § 1 - § 4 p.s.a).
Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca pismem do Urzędu Celnego w T. z [...] wnosiła o zwrot opłaty parkingowej w kwocie 10,00 zł jaką uiściła [...] na rzecz B Spółki z o.o. za parkowanie samochodu na prowadzonym przez ten podmiot parkingu i na zasadzie umowy udostępnianego nieodpłatnie petentom Urzędu Celnego. Pismo to zostało przesłane do Izby Celnej w K. celem udzielenia odpowiedzi nadawcy. W dniu [...] A złożyła kolejne pismo, tym razem na bezczynność organu.
Dyrektor Izby Celnej w K. pismem z [...] udzielił firmie A odpowiedzi na skargę na bezczynność organu w sprawie nie rozpoznania wniosku o zwrot opłaty za zgłoszenie pojazdu do odprawy celnej w UC w T.. Wyjaśnił w nim podjęte działania mające na celu przestrzeganie przez B Spółkę z o.o. warunków § 8 umowy nr [...] z [...] i odstąpienia od poboru opłat za parkowanie samochodów zgłaszanych do odprawy celnej. Poinformował jednocześnie skarżącego o wysłaniu jego żądania o zwrot uiszczonej opłaty do Spółki, które ją pobrała. Pismem z [...] adresowanym do Urzędu Celnego w T. skarżący zwrócił się o zwrot kwoty 10,00 zł jaką uiścił w związku z dokonywaniem czynności przed urzędem celnym, to jest opłaty za parkowanie samochodu zgłoszonego [...] grudnia 2004 r. do odprawy celnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych
( sprawy sądowo – administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie ( art. 3 § 1 p.s.a.). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Kontrolą objęto decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (..) oraz postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-4 akty czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a pkt 8 orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Jak wynika z treści - skargi dotyczy ona zwrotu uiszczonej opłaty za parkowanie, która to opłata zdaniem skarżącego stanowiła koszty wstawiennictwa przed urzędem celnym. Jak wynika z przytoczonego powyżej zapisu art. 3, nie mieści się ona w katalogu spraw objętych kontrolą sądu administracyjnego, ani też innej ustawy szczególnej.
Art. 58 § 1 pkt 1 – 6 tej ustawy stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Czyni tak m.in. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, gdy skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych powodów winna być odrzucona.
Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
su.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło