III SAB/Gl 4/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2010-08-17
Skład orzekający: Marzanna Sałuda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała przewidziane prawem środki zaskarżenia, w szczególności nie przedstawiła dowodu na wniesienie ponaglenia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykaże, że wyczerpała przewidziane prawem środki zaskarżenia, takie jak ponaglenie. Brak dowodu na wniesienie ponaglenia, mimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w zakresie nierozpoznania zażalenia na orzeczenie organu podatkowego I instancji dotyczące przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT. Strona podniosła, że organ nie rozpoznał zażalenia w ustawowym terminie i wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji oraz ukarania pracownika. Organ II instancji zaprzeczył bezczynności, twierdząc, że zażalenie zostało rozpoznane. Sąd wezwał stronę do wykazania wniesienia ponaglenia, czego strona nie uczyniła.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w M. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę
Pismem z [...] A Sp. z o.o. z siedzibą w M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w zakresie braku rozpoznania zażalenia strony na orzeczenie organu podatkowego I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku VAT wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. W tym względzie strona podniosła, iż pomimo upływu ustawowego terminu do rozpoznania zażalenia wynikającego z art. 139 Ordynacji Podatkowej organ podatkowy II instancji nie rozpoznał zażalenia. W konsekwencji powyższego, strona sformułowała w skardze wniosek o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej w K. do wydania "decyzji w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi", zobowiązanie tegoż do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
W uzasadnieniu skargi wskazała także, iż występowała do Dyrektora Izby Skarbowej z ponagleniem w tej sprawie, mimo to stosowne rozstrzygnięcie nie zostało wydane.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wnioskując o jej oddalenie podniósł, iż w sprawie nie ma bezczynności organu podatkowego II instancji. Postanowieniem z [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej bowiem rozpoznał zażalenie strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. utrzymując je w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 art. 52 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter jedynie przykładowy i jako takie prowadzi do wniosku, że w przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest także przewidziane w art. 141 § 1 Ordynacji Podatkowej ponaglenie. (por. W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego" PIP 2004 z.3 s.65).
Przedmiotem skargi strony w niniejszej sprawie jest brak rozpoznania zażalenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. na orzeczenie organu podatkowego I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku VAT wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. w ustawowym terminie zakreślonym przepisami art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej .
Tymczasem zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
1) organu podatkowego wyższego stopnia;
2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§ 2).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca jak podnosi w skardze występowała z ponagleniem, jednak w żaden sposób tego nie wykazała. Twierdzenie to nie znajduje również potwierdzenia w aktach administracyjnych nadesłanych przy odpowiedzi na skargę przez organ podatkowy II instancji .
Pismem z [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w K. do ustosunkowania się do twierdzeń strony skarżącej w zakresie wniesienia ponaglenia w tej sprawie jak i ewentualnego jego nadesłania w razie jego istnienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ zaprzeczył wniesieniu przez stronę skarżąca ponaglenia, podnosząc także, iż w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych takowe ponaglenie się nie znajduje .
W opisanej sytuacji, gdy w sprawie nie wyczerpano przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia warunkujących możliwość merytorycznego rozpatrzenia skargi , skarga podlega odrzuceniu a to na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło