III SAB/Gl 407/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi G. M. na przewlekłość Wojewody Śląskiego w przedmiocie: rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 7 sierpnia 2025 r. G. M. (dalej zwana "skarżący"), za pośrednictwem pełnomocnika, złożył do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Wojewodę Śląskiego w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy . Zastępca Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem z dnia 30 września 2025 r. wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego, wskazanie czy jest on jedną z osób określonych w art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.". Ponadto pełnomocnik został wezwany zarządzeniem z 7 października 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone upoważnionemu pracownikowi 15 października 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., stanowi o tym, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przepisy te w sposób jednoznaczny przewidują obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Ponadto należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona w imieniu G. M. przez A. G., jednak nie wykazała ona – pomimo wezwania Sądu – że może być pełnomocnikiem strony, czyli że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W wezwaniu skierowanym do pełnomocnika skarżącej zawarto pouczenia o skutkach niewykonania wezwań, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie oraz nieuiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 15 października 2025 r. i do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.