III SAB/Gl 441/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B.M. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Pismem z 24 kwietnia 2026 r. S.B.M. (dalej: skarżący) reprezentowany w sprawie przez fachowego pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy. Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 28 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 28 maja 2026 r. Sąd wezwał stronę skarżącą, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania zostały przesłane 12 czerwca 2026 r. na adres pełnomocnika strony skarżącej i doręczone 12 czerwca 2026 r. co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia UPD znajdujące się w aktach sprawy. W terminie wyznaczonym, który upłynął 19 czerwca 2026 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 37a p.p.s.a. pełnomocnictwo udzielone w formie dokumentu elektronicznego podpisuje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego umocowanie pełnomocnika do wniesienia skargi oraz sposób reprezentacji strony skarżącej stanowią braki formalne tej skargi, które uniemożliwiają nadanie jej biegu. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W przedmiotowej sprawie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane na adres pełnomocnika strony skarżącej i odebrane przez adresata 12 czerwca 2026 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, strona skarżąca uiściła wpis sądowy jednakże nie uzupełniła braku formalnego skargi. Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, przy czym postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tej czynności nie wykonała wezwania, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.