III SAB/Gl 49/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi firmy A Sp. z o.o. w R. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania skarżącej Spółki od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] o nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...]. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] firma A Sp. z o. o. w R. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania Spółki od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [..] o nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, jako przedwczesnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast według art. 52 § 1 i 2, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem również na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3). W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgodnie z art. 141 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), skarżącej służyło ponaglenie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych na niezałatwienie sprawy w terminie ustalonym na podstawie art. 140 tej ustawy przez Dyrektora Izby Celnej. Postanowieniem bowiem z dnia [...], doręczonym stronie skarżącej [...], organ odwoławczy ustalił w trybie art. 140 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nowy termin załatwienia sprawy – [...]. Po otrzymaniu jednak tego postanowienia, strona nie wniosła ponaglenia do organu właściwego, lecz złożyła przedwczesną skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.