III SAB/Gl 5/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] wpłynęła do tutejszego Sądu skarga D. J., w której podniesiony został przez skarżącą zarzut bezczynności organu rentowego, polegający na zaniechaniu wydania przez ten organ wykazu potrąconych z jej świadczenia [...] kwot na rzecz Urzędu Skarbowego w Z. W skardze D. J. stwierdziła, że od [...] lat Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. potrąca z jej [...] "grube tysiące złotych" i przelewa je na rzecz [...] działającego przy Urzędzie Skarbowym w Z. Skarżąca wnosi o sporządzenie i doręczenie jej wykazu potrącanych z jej [...] kwot. Są to jednak działania bezskuteczne, ponieważ skarżąca tych rozliczeń nie otrzymuje. Skarżąca stwierdziła, że ostatnio złożyła wniosek o taki wykaz w dniu [...], a następnie w dniu [...] wystosowała pismo w tej kwestii do Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. Pisma te nie wywołały żadnego rezultatu. Skarżąca załączyła do skargi kopię pisma z dnia [...]. W związku z tym, że skarżąca nie wykazała faktu oraz terminu doręczenia swojego pisma – monitu z dnia [...], została wezwana do wykazania tego faktu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zawierające to wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo, w którym jedynie po raz kolejny oświadczyła, że pismo z dnia [...] wysłała do organu rentowego, faktu tego jednak skarżąca nie wykazała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie, stosownie do art. 52 § 4 P.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy żądanie skarżącej będące przedmiotem niniejszej skargi – nie przesądzając jednocześnie jej zasadności –stanowi w istocie żądanie od organu dokonania określonej czynności materialno – technicznej. Skarżąca zażądała bowiem nadesłania jej stosownych wykazów, które miały obrazować całokształt ciążących na niej obowiązków rodzących poniesienia świadczeń objętych potrąceniami dokonywanymi z jej świadczenia [...]. W takim przypadku przed wniesieniem skargi do Sądu należało zastosować określony tryb postępowania, który miał polegać na podejmowaniu przez skarżącą poszczególnych czynności w ściśle określonej kolejności. Kwestią istotną w niniejszej sprawie jest więc to, czy skarżąca wyczerpała tryb zaskarżenia działania organu, określony w art. 52 § 4 P.p.s.a. W tym właśnie celu, skarżąca została wezwana do wykazania tego, że doręczyła organowi pismo z dnia [...], które w istocie miało stanowić wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca jednak nie wykazała tego faktu. W piśmie nadesłanym w odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, nadesłała jedynie kserokopię pisma z dnia [...], które wpłynęło w dniu [...] do Kancelarii Ogólnej Starostwa Powiatowego w Z., a adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Pismo to jednak nie spełnia wymogów określonych w art. 52 § 4 P.p.s.a. i jako takie w żadnym wypadku nie może być traktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (chociażby z uwagi na fakt, że nie zostało ono zaadresowane do organu rentowego). W tym stanie rzeczy, skarga wniesiona bez wyczerpania odpowiedniego trybu jej wniesienia, jako niedopuszczalna został odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Ponadto stosownie do art. 58 § 3 odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.