III SAB/Gl 501/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. D. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 16 września 2025 r. N. D. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniosła skargę bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego złożonej skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej, nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu, wniosła ponaglenie adresowane do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców pod rygorem przyjęcia, że takowe ponaglenie nie zostało złożone - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 grudnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Przesyłkę z 19 grudnia 2025 r. zawierającą powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 29 grudnia 2025 r. co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie poprzedziła wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem. Sąd uznał, że skoro w niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia, to jej skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wskazać także należy, że strona skarżąca nie odpowiedziała również na wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przesłane 19 grudnia 2025 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd skargę odrzucił.