III SAB/Gl 517/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2023 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie informacji publicznej 1. stwierdza bezczynność Wójta Gminy J.; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy J. do załatwienia wniosku W. K. z dnia 13 lipca 2022 r.; 4. zasądza od Wójta Gminy J. na rzecz skarżącego 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 5. w pozostałym zakresie skargę oddala. W. K. (strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy J. (dalej: Wójt, organ) w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 13 lipca 2022r. skarżący na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Wójta Gminy J. z prośbą o udostępnienie informacji w zakresie: "1. Wg. wypowiedzi wójta z [...] sesji rady gminy odstąpiliśmy z posadowienia palików wnoszę o potwierdzenie bądź zaprzeczenie powyższej informacji z podaniem podstawy prawnej dlaczego odstąpiliśmy z posadowienia palików tj. na jakiej podstawie i KTO podjął decyzję o odstąpieniu budowy słupków wzdłuż ul. [...]. 2. Czy do dnia 26 stycznia 2022 tj. otrzymania z UG J. pisma [...] wykonano jakikolwiek opracowania, projekty dotyczące ul. [...] w J. W odpowiedzi proszę uwzględnić pisma dotyczące: drogi, planu organizacji ruchu, chodników, ścieżek rowerowych, skrzyżowań, poboczy, zabudowy środków ograniczenia prędkości (np. wyniesione skrzyżowania) i innych obiektów budowlanych dla ul. [...] wraz z poboczami też pasem drogowym. W sytuacji gdy stosowne dokumenty zostały opracowane to wnoszę o ich udostępnienie oraz przedstawienie faktur za wykonane usługi dotyczące tych opracowań.  W odpowiedzi na pismo strony Organ pismem z dnia 27 lipca 2022 roku udzieliło odpowiedź o treści: "Pytanie nr 1: Zakres realizacji inwestycji w roku bieżącym został dostosowany przez Urząd Gminy J. do wysokości środków alokowanych na ten cel w budżecie Gminy J. na rok 2022.. Pytanie nr 2: Wnioskowana informacja publiczna została Panu udostępniona w ramach wcześniejszych odpowiedzi na wnioski o dostęp do informacji publicznej. " W odpowiedzi udzielonej przez organ z dnia 11 sierpnia 2022 roku stronę poinformowano, że od dnia 26 stycznia 2022 r. Urząd Gminy nie zlecał wykonania opracowań dotyczących ul. [...] w J. Pismem z dnia 25 listopada 2022r. skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy J. zarzucając mu brak udostępnienia informacji publicznej z rażącym naruszeniem prawa. W skardze wskazał, iż Wójt Gminy J. nie udostępnił informacji publicznej tj. dotyczącej bezprawnego działania w zakresie zmiany w planie organizacji ruchu i likwidacji słupków krawędziowych U-2a. Wskazał, iż z odpowiedzi udzielonej przez Urząd Gminy w J. z dnia 11 sierpnia 2022 roku wynika, że nie zmieniono Planu Organizacji Ruchu - dalej POR, a mimo to zapadła z niewiadomych względów decyzja o likwidacji słupków krawędziowych U-2a. Żądana informacja publiczna w tym zakresie "na jakiej podstawie i kto podjął decyzję o odstąpieniu budowy słupków wzdłuż ul. [...]" nie została zatem udzielona. Udzielona odpowiedź z Urzędu Gminy pismem z dnia 27 lipca 2022 roku nie zawiera żądanej informacji w postaci kto i na jakiej postawie dokonał likwidacji słupków krawędziowych (palików) jak również nie udostępniono żadnego aktu prawnego, który został zatwierdzony przez upoważniony organ, który zdaniem Wójta Gminy J. zdecydował o likwidacji palików w POR. Z uwagi na konsekwencje nieudostępnienia informacji publicznej w postaci podania aktu prawnego na podstawie, którego dokonano likwidacji słupków krawędziowych uniemożliwiających poruszanie się samochodom po ścieżce rowerowej tj. konsekwencji w postaci: podjęcia czynności przez Wójta Gminy J. działań mających na celu uniemożliwienia zaskarżenia aktu prawnego na podstawie, którego rzekomo dokonano likwidacji słupków krawędziowych, wprowadzenia zagrożenia życia poprzez brak odseparowania jezdni od ścieżki rowerowej i dowolne jej użytkowanie w wyniku czego doszło do potrącenia dziecka na ścieżce rowerowej skarżący wniósł o uznanie, że Wójt Gminy J. dopuścił się braku udostępnienia informacji publicznej z rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji wniósł o: wydanie wyroku, że Wójt Gminy J. dopuścił się braku udostępnienia informacji publicznej z rażącym naruszeniem przepisów prawa; przyznanie na podstawie art. 149 § 2. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. od organu sumy pieniężnej w kwocie 800,00 złotych; zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 7 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, iż pismem z dnia 27 lipca 2022 r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi, która w jego ocenie okazała się być niewystarczająca. Po jej analizie oraz wobec stanowiska WSA w Gliwicach z dnia 8 września 2022r. (sygn. akt III SAB/Gl 227/22), pismem z dnia 6 grudnia br. udzielono Skarżącemu uzupełniającej informacji . W piśmie z dnia 06.12.2022r. nr [...] organ w uzupełnieniu do odpowiedzi [...] poinformował, iż Pytanie nr 1: Zakres realizacji inwestycji w roku bieżącym został dostosowany przez Urząd Gminy J. do wysokości środków alokowanych na ten cel w budżecie Gminy J. na rok 2022. W budżecie gminy na rok 2022 Rada Gminy J. przewidziała środki na zadanie "Modernizacja ul. [...] w J. poprzez wprowadzenie wnioskowanych oddolnie innowacyjnych i ponadstandardowych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego" w wysokości 230 000,00 zł. W oparciu o zabezpieczone na rok 2022 środki finansowe organ wykonawczy, po konsultacjach wewnętrznych z aparatem pomocniczym postanowił o realizacji zakresu etapu prac w roku bieżącym w zakresie: montaż azyli wraz ze słupkami przeszkodowymi U-5b, oznakowanie pionowe i elementy pozostałe bezpieczeństwa ruchu drogowego, wykonanie wyniesionej tarczy skrzyżowania ul. [...] z ul. [...] w J., wykonanie wyniesionej tarczy skrzyżowania ul. [...] z ul. [...] w J., wykonanie wyniesionej tarczy skrzyżowania ul. [...] z ul. [...] i ul. [...] w J., przebudowa fragmentu chodnika na ul. [...] przy skrzyżowaniu z ul. [...] w J. Tym samym etap prac przewidzianych na rok 2022 nie uwzględnia słupków U2a. Pytanie nr 2: Wnioskowana informacja publiczna została udostępniona w ramach wcześniejszych odpowiedzi na wnioski o dostęp do informacji publicznej. Dokumentacja związana z zadaniem pn. "Opracowanie audytu bezpieczeństwa drogowego, koncepcji rozwiązań drogowych i projektu stałej organizacji ruchu drogowego dla ul. [...] na odcinku od granicy miasta B. do skrzyżowania z ul [...] w J." została udostępniona w ramach wcześniejszych wniosków o dostęp do informacji publicznej, tj. w odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia 22,04.2021 r. (pismo [...]). W ramach przywołanego zadania została opracowana także stała organizacja ruchu dla ul. [...] w J., która również została udostępniona w ramach wcześniejszych wniosków o dostęp do informacji publicznej, tj. w odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia 22.04.2021r. (pismo [...]). Jednocześnie zaznaczam, że przywołany projekt docelowej organizacji ruchu posiada termin ważności zatwierdzenia do dnia 31.12.2023 r. Natomiast dokumentacja pn.: "Opracowanie materiałów przetargowych dla potrzeb częściowej przebudowy i zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w J." została udostępniona w ramach wcześniejszych wniosków o dostęp do informacji publicznej, tj, w odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia 12.01.2022 r. (pismo [...]). W piśmie procesowym skarżący ponowił zarzuty skierowane przeciw organowi w zakresie bezczynności co do załatwienia wniosku strony gdyż w jego ocenie organ w dalszym ciągu nie wskazał kto i na jakiej podjął decyzję o odstąpieniu budowy słupków wzdłuż ul. [...] w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która – zgodnie z art. 1 § 2 tej ustawy – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 zwanej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1– 4 p.p.s.a. Wobec tego w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne w powyższym zakresie – możliwe jest zaskarżenie braku oczekiwanego zachowania się organu administracji, a uwzględnienie skargi w tym przypadku, w myśl art. 149 p.p.s.a., oznaczać będzie wydanie przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 2). Oznacza to, że w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo podejmowane czynności materialno-techniczne – możliwe jest zaskarżenie braku wymaganego prawem zachowania się organu administracji. Ocena, co do bezczynności organu, dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu i wynikających z nich uprawnieniach i obowiązkach. Obowiązujące przepisy prawa unijnego wyznaczają podstawowe zasady i reguły odnoszące się do zagadnień prawa dostępu do informacji publicznej. Prawo obejmuje wszelkie posiadane przez organy sektora publicznego przejawy działań, faktów lub informacji – oraz wszelkie kompilacje takich działań, faktów lub informacji – niezależnie od zastosowanego w tym celu środka (zapisane na papierze, zapisane w formie elektronicznej lub zarejestrowane w formie dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej – por. art. 2 pkt 3 lit a dyrektywy 2003/98 WE, Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego (Dz. Urz. WE 2003 seria L Nr 345, poz. 90 ze zm.). Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność czy przewlekłość organu administracji jest zwalczanie braku działania, czy też zwłoki w załatwianiu sprawy administracyjnej. W drugiej kolejności, że skarga na bezczynność podobnie jak przewlekłość organu ma na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. Równocześnie należy wyjaśnić, że badanie przez sąd administracyjny bezczynności organów na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzedzone być musi oceną, czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w obszarze podmiotowo-przedmiotowym działalności adresata. Przesądzenie, że w sprawie będą miały zastosowanie przepisy dotyczące informacji publicznej, a więc że skarga jest dopuszczalna, pozwala dopiero na przejście do drugiego etapu kontroli – to jest do rozstrzygnięcia czy w sprawie występuje bezczynność. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność judykatura i doktryna przyjmuje, że o bezczynności organu można mówić wówczas, gdy organ, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia sprawy, w określonej formie i w określonym czasie, będąc do tego właściwym i zobowiązanym z mocy stosownych przepisów. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny – co do meritum – nie jest sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organu jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego przytaczania w tej części uzasadnienia. Spór, co do zasady, koncentruje się wokół oceny, czy organ w załatwieniu wniosku strony skierowanego w trybie dostępu do informacji publicznej prawidłowo procedował, i adekwatnie do zadanego pytania udzielił żądanej informacji publicznej . Zaznaczenia wymaga iż osią sporu w sprawie jest zakres zapytania z dnia 13.07.2022r objętego pkt 2, co do wskazania informacji jej potwierdzenia bądź zaprzeczenia z podaniem podstawy prawnej dlaczego odstąpiono z posadowienia palików, budowy słupków wzdłuż ul. [...] i na jakiej podstawie to nastąpiło i kto podjął decyzję o odstąpieniu od tej czynności. W pierwszej kolejności należy wskazać, że – co nie jest w sprawie sporne – podmiot, do którego skierowano żądanie Wójt Gminy J., jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. publicznej w zakresie jego funkcjonowania, jako organu oraz w zakresie funkcjonowania gminy. W drugiej zaś kolejności, zakres przedmiotowy objęty zapytaniem nr 1 bo on jest przedmiotem skargi odnosił się do informacji publicznej. Niewątpliwie bowiem informacje związane z budowa słupków wzdłuż ul. [...] w J. lub zaniechaniem tej budowy, jako dotyczące realizacji zadań związanych ze sferą działalności publicznej organu dotyczą informacji publicznej. W następstwie tego sporne pozostaje to, czy organ w odpowiedzi na wniosek pozostał bezczynny do czasu kierowania skargi do Sądu, jak twierdzi strona skarżąca. Mając na uwadze przedstawioną powyżej chronologię zdarzeń począwszy od wniosku strony do organu z dnia 13.07.2022 r. pierwszej odpowiedzi pismem z 13.07.2022r., odpowiedzi z dnia 06.12.2022r stwierdzić trzeba, że organ załatwił wniosek z naruszeniem ustawowego 14-dniowego terminu. Udzielił odpowiedzi dopiero w wyczerpującej treści bowiem po wniesieniu skargi datowanej na dzień 25.11. 2022 r. – tj. 06.12.2022r. W tym bowiem zakresie bezspornym jest w ocenie Sądu, iż udzielenie w pełnym zakresie odpowiedzi co do podania przyczyn odstąpienia z posadowienia palików i budowy słupków wzdłuż ulicy [...] , na jakiej podstawie i kto podjął taką decyzję wynika z pisma organu z dnia 06.12.2022r. Wskazana sekwencja czasowa udzielonych informacji w ocenie składu orzekającego, oznacza iż podjęta czynność nastąpiła z przekroczeniem 14-dniowego terminu, gdyż dopiero po wniesieniu skargi do tut. Sądu. Natomiast zgodnie z art. 13 u.d.i.p. regulującym termin udostępnienia informacji publicznej – ust. 1 – udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Ust. 2 stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Organ wprawdzie pismem datowanym na 27.07.2022r. poinformował skarżącego, iż "Zakres realizacji inwestycji w roku bieżącym został dostosowany przez Urząd Gminy J. do wysokości środków alokowanych na ten cel w budżecie Gminy J. na rok 2022", jednak informacja ta nie stanowiła o spełnieniu żądania wnioskodawcy w żądanym, pełnym zakresie. Udzielenie wyczerpującej w pełnym zakresie informacji nastąpiło dopiero pismem z 06.12.2022r. W tym miejscu wobec podnoszonych zarzutów w piśmie procesowym co do dalej istniejącej bezczynności co do załatwienia wniosku strony pomimo udzielenia jej dodatkowych informacji pismem z 06.12.2022r. z uwagi na nie wskazanie kto i na jakiej podjął decyzję o odstąpieniu budowy słupków wzdłuż ul. [...] w J. Sad zauważa ich zarzutów tych nie podziela. Z treści w/w pisma z 06.12.2022r . wprost wynika, iż udzielono stronie żądanych informacji wskazując, iż podjęcie decyzji o braku realizacji zadania związanego z posadowieniem palików i ich budowy wzdłuż ul. [...] nastąpiło przez organ wykonawczy a podstawą tej decyzji był fakt istniejącego budżetu Gminy w którym zabezpieczone środki finansowe na rok 2022 . Dalej podnieść trzeba, iż jak słusznie wskazał WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Gd 109/17, publ. LEX nr 2478190 bezczynność organu obowiązanego do udzielenia informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje j jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. Z taką sytuacja zaś mamy do czynienia w niniejszej sprawie . Mając na uwadze powyższe, Sąd uwzględnił wniosek skarżącego zawarty w skardze i stwierdził bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Wskazać bowiem należy, ze skargę na bezczynność organu sąd administracyjny rozpoznaje według stanu faktycznego i prawnego na datę rozpoznania skargi. Wobec udzielenia informacji publicznej na wniosek skarżącego 06.12.2022r. postępowanie w zakresie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z treścią tego przepisu z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w kontrolowanej sprawie. Oceniając charakter zaistniałej bezczynności, Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt II wyroku. Wprawdzie termin udostępnienia informacji publicznej został przez organ przekroczony, jednak w ocenie Sądu, działanie to nie było zamierzone. Stwierdzona bezczynność nie wynikała z lekceważącego stosunku do złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, bowiem organ zareagował na wniosek skarżącego niezwłocznie, po wpłynięciu skargi do organu i odnalezieniu go w spamie. Tymczasem, wymieniona w art. 149 § 1a p.p.s.a. kwalifikowana forma bezczynności winna być zarezerwowana do sytuacji oczywistych, niebudzących wątpliwości i niedających się usprawiedliwiać w żaden sposób. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, orzeczono zgodnie z art. 200 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a. w pkt IV wyroku. Oceniając wniosek strony o przyznanie na jej rzecz na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. sumy pieniężnej Sąd uznał, iż nie zasługuje na uwzględnienie o czym orzeczono w pkt V wyroku. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przyznanie stronie skarżącej sumy pieniężnej stanowi kwestię uznaniową, o czym świadczy posłużenie się w treści wspomnianego wyżej przepisu czasownikiem "może". Jednocześnie ustawodawca nie wskazał żadnych przesłanek, jakimi powinien kierować się Sąd, przyznając określoną sumę pieniężną. Przy czym dla tej oceny nie ma znaczenia zgłoszone przez stronę żądanie, gdyż Sąd nie jest związany wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Toteż stosownej ocenie podlegają okoliczności danej sprawy, przy jednoczesnym uwzględnieniu kompensacyjnego charakteru tegoż uprawnienia, ma ono bowiem służyć nie tylko zdyscyplinowaniu organu administracji publicznej, ale przede wszystkim niejako wynagrodzić stronie wadliwe działanie tegoż organu. W tym zaś zakresie Sąd okoliczności się takich nie dopatrzył. Skarżącemu ostatecznie została udzielona żądana informacja i nie został zignorowany w toku postępowania .