III SAB/Gl 635/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 13 sierpnia 2024 r. J. M. (dalej:skarżąca) złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Ślaskiego w sprawie wniosku skarżącej o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy. Skarga nie zawierała podpisu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski poinformował Sąd, że skarżąca do momentu jej wniesienia nie złożyła ponaglenia do organu wyższego stopnia, tj. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Na podstawie zarządzenia z 16 września 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez własnoręczne podpisanie i podanie swojego numeru PESEL. Wezwana została także do wskazania, czy przed 13 sierpnia 2024 r. złożyła ona ponaglenie w sprawie oraz do nadesłania odpisu tegoż ponaglenia z dowodem nadania pod rygorem przyjęcia, że nie złożyła ponaglenia. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę zawierającą powyższe wezwania skierowano na podany przez samą skarżącą w treści skargi adres. Pomimo dwukrotnej próby doręczenia, w dniach 7 i 15 października 2024 r. nie została odebrana przez skarżącą. Do tej pory skarżąca nie wykazała jakiejkolwiek aktywności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać jej podpis lub też podpis jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 46 § 1 pkt 2 lit. b p.p.s.a. pismo strony, które jest pierwsze w sprawie (a tak jest w wypadku skargi inicjuącej postępowanie) powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo,. będącej osobą fizyczną. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed właściwym organem w sprawie.Co należy podkreślić przepis ten nie tworzy dodatkowego warunku złożenia skargi, jedynie stanowi uzupełnienie konkretnych przepisów proceduralnych. W wypadku skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania odwołać się należy w pierwszej kolejności do art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiącego, że taką skargę można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przepis ten należy intepretować łącznie z art. 37 ustawy z dia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) Przepis ten w swoim § 1 pkt 2 daje stronie postępowania administracyjnego prawo do złożenia ponaglenia, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej, niż to niezbędne do wyjaśnienia sprawy (przewlekłe prowadzenie postępowania) a w § 3 pkt 1 stanowi, że takie ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia. Należy podkreślić, że warunek konieczny zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania stanowi samo tylko wcześniejsze złożenie ponaglenia, nie zaś jego rozpoznanie przez właściwy organ. Z treści odpowiedzi na skargę wynika brak ponaglenia, jednak Sąd – chcąc sprawą wyjaśnić w sposób dogłębny wezwał skarżącą do wykazania, że złożyła ona ponaglenie i to przed złożeniem skargi. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, w której ponaglenie zostało złożone z pominięciem organu właściwego w sprawie, bezpośrednio do organu wyższego stopnia. Należy jednak zauważyć, że skarżąca nie wykonała żadnego z wezwań Sądu, pomimo dwukrotnej próby doręczenia. W jej wypadku znalazł zastosowanie art. 73 § 3 p.p.s.a., zatem przesyłkę uznać należy za doręczoną 21 października 2024 r., tj. 14 dni od pierwszej próby awizowania. Oznacza to, że termin na wykonanie zarządzeń upłynął bezskutecznie 28 października 2024 r. Powyższe zaniedbanie skarżącej powoduje konsekwencje w postaci odrzuccenia skargi. Brak wykorzystania przysługujących w postępowaniu przed właściwym organem sprawia, że skargi została wniesiona bez zachowania ustawowego trybu a tym samym jest niedopuszczalna z mocy art. 58 § 1 pkt 6, ponieważ nie mogła zostać wniesiona. Dodatkowo skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi nie podpisując jej i nie podając swojego numeru PESEL, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.