III SAB/Gl 7/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-04-20

Skład orzekający: Krzysztof Kandut

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu ponaglenia do organu wyższego stopnia po wcześniejszym odrzuceniu skargi przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu ponaglenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji Podatkowej. W przypadku odrzucenia poprzedniej skargi przez sąd administracyjny, konieczne jest ponowne wyczerpanie tego trybu przed wniesieniem kolejnej skargi.
Stan faktyczny
Pełnomocnik spółki "A" złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w sprawie zwrotu podatku VAT. Spółka zarzuciła organowi nieuzasadnione przedłużanie postępowania kontrolnego. Wcześniejsze ponaglenia do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej zostały uznane za nieuzasadnione. Sąd administracyjny odrzucił poprzednią skargę spółki z podobnych przyczyn. W obecnym postępowaniu spółka ponownie wniosła skargę, jednakże w okresie między poprzednią a obecną skargą nie złożyła nowego ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z o.o. w S. na przewlekłe prowadzenie postępowania Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług w kwestii przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik "A" spółka z o.o. z siedzibą w S., na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w zakresie zbadania rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 czerwca 2010 r. do 31 marca 2012 r. Organowi kontroli skarbowej zarzucił naruszenie art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej w skrócie O.p.), art. 125 O.p., 139 § 1 O.p. oraz art. 140 §1 O.p. - poprzez nieuzasadnione przedłużanie wszczętego w dniu [...] r. postępowania kontrolnego w zakresie weryfikacji zasadności zwrotu VAT pod pretekstem zbierania, oceny materiału dowodowego i weryfikacji kontrahentów i dostawców spółki, a przy tym uzależnienie wyniku postępowania wobec strony od postępowań prowadzonych wobec kontrahentów. W uzasadnieniu pełnomocnik spółki przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania wskazując m.in., że postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor UKS w K. zawiadomił stronę o niemożności załatwienia sprawy w terminie wyznaczonym wcześniejszym zawiadomieniem i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. To postanowienie stało się przedmiotem ponaglenia skierowanego do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej pismem z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor UKS w K. wyznaczył kolejny termin przedłużający zakończenie postępowania do dnia [...] r. z powodów podanych w tym postanowieniu. Również na to postanowienie pełnomocnik spółki pismem z dnia [...] r. wniósł ponaglenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej uznał ponaglenia za nieuzasadnione. Z takim stanowiskiem spółka nie zgadza się. W związku z tym wniosła o: 1) zobowiązanie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie zapobiegającym upadłości Skarżącej, nie dłuższym niż miesiąc od dnia doręczenia akt organowi; 2) wskazanie osób odpowiedzialnych za nieterminowe prowadzenie sprawy oraz orzeczenie o odpowiedzialności tych osób na podstawie art. 142 O.p.; 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; 4) zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz Skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ kontroli skarbowej nie zgodził się ze stanowiskiem spółki, obszernie przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania akcentując jego specyfikę oraz wskazując na podejmowane działania i wniósł o oddalenie skargi. Nadmienił jednocześnie, że przedmiotowa skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie została poprzedzona ponagleniem do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, a zatem nie wyczerpano trybu określonego w art. 141 § 1 O.p. Na wezwanie Sądu pełnomocnik spółki wyjaśnił, że w okresie od [...] r. do [...] r. skarżąca spółka nie składała ponaglenia do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w sprawie będącej przedmiotem postępowania. Wyraził przy tym stanowisko, że złożenie kolejnej skargi wynika nie ze złożenia nowego ponaglenia, a z odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach poprzedniej skargi z dnia [...] r. (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/GI 14/14). Odrzucenie skargi nie prowadzi jednak do niedopuszczalności powtórnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a, w tym również na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, dla jej dopuszczalności niezbędne jest, by jej wniesienie poprzedzić na podstawie art. 141 § 1 O.p., ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów dotyczących przewlekłego działania organu, jak i wniosków w niej zawartych. W przypadku skarg na przewlekłe postępowanie organów administracji należy zwrócić uwagę na charakter ciągły takiego postępowania, które ma swój bieg (choć nie musi) również po wniesieniu skargi, co wpływa na zmianę okoliczności faktycznych w sprawie. Skoro więc pełnomocnik spółki pismami z dnia [...] r. oraz [...] r. wniósł do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania w związku z postanowieniami Dyrektor UKS w K. z dnia [...] r. i [...] r. zawiadamiającymi stronę o niemożności załatwienia sprawy w terminie i wyznaczającymi nowy termin załatwienia sprawy z powodów podanych w tych postanowieniach, a postanowieniem z dnia [...] r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej uznał ponaglenia za nieuzasadnione, po czym wskutek skargi do Sądu Administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd skargę odrzucił, to kolejna skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wymaga ponownie wyczerpania trybu określonego w art. 141 § 1 O.p. Ponieważ w okresie od [...] r. (wniesienie ponaglenia do GIKS) do [...] r. (wniesienie przedmiotowej skargi) skarżąca spółka nie składała ponaglenia do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w sprawie będącej przedmiotem postępowania, to nie został wyczerpany tryb określony w art. 141 § 1 O.p., co oznacza, że skarżąca nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi, o jakim mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Wystąpiła zatem prawna przeszkoda, w wyniku której przedmiotowa skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana. W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z niedopuszczalnością skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. Uwzględniając zatem przedstawione okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzuca skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło