III SAB/Gl 76/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adama Gołucha po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w J. na bezczynność Prezydenta Miasta J. w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 1 lutego 2024 r. Fundacja [...] w J. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 22 marca 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres e-PUAP strony skarżącej i uznane za doręczone z upływem 14 lutego 2023 r., o czym świadczy Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) znajdujące się w aktach sprawy. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 kwietnia 2024 r. Wpis został uiszczony przez stronę skarżącą 17 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – zwanej dalej "p.p.s.a." – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Należy wyjaśnić, że wprowadzony z dniem 31 maja 2019 r. przepis art. 74a p.p.s.a. przewiduje możliwość doręczenia przez sąd stronom postępowania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przepis ten w § 1 stanowi, że doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Jak zatem wynika z powołanej regulacji w zestawieniu z innymi przepisami ustawy procesowej, m.in. art. 12b i art. 46 § 2a – 2d p.p.s.a., strony postępowania zyskały możliwość, dla określonej w art. 65 p.p.s.a., wyboru alternatywnej formy doręczania i odbierania od sądu pism procesowych. Z treści art. 74a § 1 p.p.s.a. wynika bowiem, iż to od woli strony postępowania, przejawiającej się w spełnieniu jednego z warunków wymienionych w punktach 1 do 3 powołanej regulacji, zależy czy korzystać ona będzie z formy elektronicznego obiegu korespondencji kierowanej do sądu i tej kierowanej przez sąd do strony, czy też pozostanie przy tradycyjnej – listownej formie doręczeń. Oznacza to, że podjęte przez stronę działanie procesowe poprzez wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego, wystąpienie do sądu o takie doręczenie ze wskazaniem swojego adresu elektronicznego lub wyrażenie zgody na doręczenia jej pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, determinować będzie dalszy sposób, w jaki najogólniej ujmując, sąd zobligowany będzie komunikować się ze stroną postępowania. Innymi słowy, w zakresie sposobu doręczeń pism procesowych to strona postępowania, poprzez swoje działanie lub zaniechanie, decydować będzie o formie wymiany korespondencji pomiędzy nią a sądem. W związku z powyższym stosowne wezwanie zostało przesłane na adres e-PUAP strony skarżącej i uznane za doręczone z upływem 14 dnia od daty utworzenia poświadczenia (awizowania), tj. 9 kwietnia 2024 r., o czym świadczy Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) znajdujące się w aktach sprawy. Zatem termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 16 kwietnia 2024 r. Wpis jednakże od skargi został uiszczony w dniu 17 kwietnia 2024 r., o czym świadczy kasowy dowód jego wniesienia, zapisany pod poz. 29 z 17 kwietnia 2024 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w terminie. Podkreślić należy, że uzupełnienie wpisu po terminie, a więc w dniu 17 kwietnia 2024 r., nie mogło skutkować rozstrzygnięciem innym, niż odrzucenie skargi. Stronie upływał bowiem termin do skutecznego uzupełnienia braków fiskalnych w dniu 16 kwietnia 2024 r. i był to termin ustawowy, który nie ulega wydłużeniu ani skróceniu na wniosek strony. Uiszczenie opłaty po terminie jest bezskuteczne. Nie miało zatem znaczenia, że tut. Sąd zaksięgował należną wpłatę przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi (por. np. postanowienia NSA z: 19 marca 2024 r., sygn. atk II GZ 76/24, 19 września 2023 r., sygn. akt II GZ 331/23, 19 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 773/22). Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.