III SAB/Gl 88/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Z. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 19 marca 2020 r. Komendant Powiatowy Policji w Z. przesłał do tut. Sądu skargę z 12 marca 2020r., na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Z. w przedmiocie informacji publicznej. Zaś pismem z 1 kwietnia 2020 r. skarżący cofnął skargę, precyzując, że nie miał zamiaru wnoszenia skargi do Sądu a to organ potraktował w/w pismo jako skargę na odpowiedź organu na wniosek skarżącego o informację publiczną. Skarżący dodał, że wyjaśnienia organu to pełna odpowiedź na zadane organowi pytanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia 2 września 2019 r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.