III SAB/Gl 93/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 8 stycznia 2026 r. skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, albowiem skarżąca przed złożeniem skargi nie składała ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - zwanej dalej ustawą "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 – dalej jako k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Jak wynika z treści pisma organu z 5 lutego 2026 r. skarżąca nie poprzedziła skargi ponagleniem. Wobec powyższego jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. Warunkiem dopuszczalności skargi na przewlekłość organu jest bowiem wniesienie ponaglenia, a takie w niniejszej sprawie nie zostało złożone. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.