III SAB/Gl 94/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2020 r. sprawy ze skargi K. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy M. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 3 marca 2020 r. skarżący K. K. złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Urząd i Wójta Gminy M. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Złożenie skargi poprzedził następujący ciąg zdarzeń: W dniu 27 listopada 2019 r., na podstawie Art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 112, poz. 1198 ze zm.; dalej jako “u.d.i.p.") Strona zwróciła się do Urzędu Gminy M. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie; 1. Jaką kwotę wynagrodzenia brutto pobierał miesięcznie wójt Gminy M. przed 1 lipca 2018 r. tj. przed dniem obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 2018 roku o obniżeniu wynagrodzenia dla wójtów; podanie kwot wynagrodzenia za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca 2018r. 2. Jaką kwotę wynagrodzenia brutto pobierał miesięcznie wójt Gminy M. po 1 lipca 2018 r. tj. z dniem obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 2018 roku o obniżeniu wynagrodzenia dla wójtów; podanie kwot wynagrodzenia za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2018r. 3. Z jaką datą nastąpiło obniżenie wynagrodzenie wójta Gminy M. ? 4. Udostępnienie wszystkich projektów uchwał dla Rady Gminy w sprawie obniżenia wynagrodzenia wójta w 2018 r. 5. Czy projekty uchwał zawierały wszystkie składowe wynagrodzenia wójta, a jeżeli nie to dlaczego? Wójt Gminy M. pismem z dnia 11 grudnia 2019 r. , tj. z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j, Dz.U. z 2019 r. poz, 1429 ze zm.) udzielił wnioskodawcy odpowiedzi wskazując, w zakresie pkt 1, 2 i 3, iż podstawą wypłacanego Wójtowi Gminy M. wynagrodzenia jest uchwała nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] r. w sprawie wynagrodzenia Wójta, która stanowi informację już udostępnioną W zakresie pkt 4 przedstawiono wnioskodawcy projekt uchwały skierowany do Rady w 2018 r., co do pkt. 5 dodatkowo wskazano, iż Wójt jako pracownik samorządowy uprawniony jest do dodatku stażowego. W dniu 20 grudnia 2019 r. Strona wezwała Urząd Gminy M. do udzielenia pełnej informacji publicznej na złożony wniosek wskazując brak odpowiedzi na wszystkie złożone we wniosku zapytania – tj.: w zakresie podania kwot wynagrodzenia wójta za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca 2018r.; podania kwot wynagrodzenia za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2018r., informacji z jaką datą nastąpiło obniżenie wynagrodzenie wójta Gminy M. oraz czy projekty uchwał zawierały wszystkie składowe wynagrodzenia wójta, a jeżeli nie to dlaczego? Pismem z 3 stycznia 2020r. Wnioskodawca został dodatkowo poinformowany, że dodatek stażowy do którego uprawniony jest Wójt Gminy M. w 2018 roku wynosił 13% wynagrodzenia zasadniczego. W konsekwencji Strona złożyła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy M. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust.1 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust 1 udip, które to przepisy gwarantują uzyskanie informacji, o które wnioskował tj. m.in. informację o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. 2. art. 13 udip polegające na niezałatwieniu sprawy w terminie wskazanym w tym przepisie. Wobec powyższego wniosła o: 1. zobowiązanie Wójta Gminy M. do odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni liczonymi od dnia otrzymania prawomocnego wyroku; 2. stwierdzenie przewlekłości postępowania w tej sprawie; 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podkreśliła, że nadal nie otrzymała odpowiedzi na zasadnicze zapytania złożone we wniosku czyli w zakresie podania kwot wynagrodzenia wójta za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca 2018r. i od lipca do grudnia 2018r., oraz z jaką datą nastąpiło obniżenie wynagrodzenie wójta Gminy M., a także odpowiedzi czy projekty uchwał zawierały wszystkie składowe wynagrodzenia wójta, a jeżeli nie to dlaczego? Informacja o podaniu kwot wynagrodzenia wójta Gminy M. za poszczególne miesiące roku 2018 ma – zdaniem Skarżącego - istotne znaczenie, gdyż same uchwały nie zawierają elementów wynagrodzenia dotyczące nagród, ZFŚS, urlopów czy ew. chorobowych. Również w ciągu roku 2018 następowały zmiany uchwał w sprawie wynagrodzenia wójta Gminy M., a nie zawierały nawet wysokości % dodatku stażowego. Dlatego podanie faktycznych comiesięcznych wartości tego wynagrodzenia, zgodnie ze złożonym wnioskiem, wydaje się oczywiste, a żądane do udostępnienia informacje proste. Natomiast Wójt Gminy M. podejmował jedynie czynności pozorne, która miały na celu tylko i wyłącznie pokazanie, że formalnie organ nie jest bezczynny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Podkreślił, że udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek wskazując, w zakresie pkt. 1, 2 i 3, iż podstawą wypłacanego Wójtowi Gminy M. wynagrodzenia jest uchwała nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] r. w sprawie wynagrodzenia Wójta, która stanowi informację już udostępnioną W zakresie pkt. 4 przedstawiono wnioskodawcy projekt uchwały skierowany do Rady w 2018 r,, a co do pkt. 5 dodatkowo wskazano, iż Wójt jako pracownik samorządowy uprawniony jest do dodatku stażowego. Otrzymana więc przez wnioskodawcę informacja jest jednoznaczna i precyzyjna, W całym 2018 r. wynagrodzenie Wójta wynikało z uchwały Rady Gminy, a dodatkowe Wójt otrzymał jak każdy pracownik samorządowy dodatek stażowy. Z uwagi na kolejne pismo Strony organ dodatkowo poinformował, że w 2018 r, dodatek stażowy do którego uprawniony był Wójt Gminy M. wynosił 13 % wynagrodzenia zasadniczego. Natomiast Strona mimo, że uzyskała informację w kolejnym piśmie wskazała jedynie, że nie otrzymała odpowiedzi na punkty 1,2,3 oraz 5 zawarte we wniosku, ale nie wskazała zarazem jakiej innej informacji oczekuje. Dopiero w treści uzasadnienia skargi wnioskodawca wskazała, że oczekiwała podania faktycznie comiesięcznych wartości tego wynagrodzenia podnosząc, że same uchwały nie zawierają elementów wynagrodzenia dotyczących nagród, ZFŚS urlopów, czy ewentualnego chorobowego, oraz wysokości dodatku stażowego. Jednakże organ nie zgodził się z takim stanowiskiem wnioskodawcy podkreślając, że jest to próba modyfikowania treści wniosku na etapie postępowania skargowego. Wnioskodawca nie kwestionuje faktu regulowania wynagrodzenia Wójta uchwałą Rady Gminy, nie podnosi problemu z dotarciem do tej uchwały w BIP (sam w skardze wskazuje nawet, iż w ciągu 2018 r. miała następować zmiana uchwały w sprawie wynagrodzenia Wójta), wskazuje jedynie, że winien otrzymać zestawienie miesięczne, z nagrodami, ZFŚS, informacjami o wynagrodzeniu chorobowym, urlopach. Jednak wnioskodawca we wniosku lub dalszej korespondencji nie wskazał jakich elementów innych niż wynagrodzenie dodatkowo oczekuje lub jakie spośród informacji przekazanych wnioskodawcy są dla niego niezrozumiałe. Organ podkreślił, że oceniając złożony wniosek związany jest jego treścią, a ta nie pozostawiała wątpliwości, iż wnioskodawca oczekiwał informacji na temat wynagrodzenia brutto Wójta. Zatem wyjaśnił, że stosownie do treści art. 18 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.) do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia Wójta. Wynagrodzenie to obejmuje wynagrodzenie zasadnicze, dodatek specjalny i funkcyjny, których kwotę określa Rada Gminy w drodze uchwały. Wysokość jedynego składnika nie określanego w uchwale tj. dodatku stażowego uzależniona jest od okresu zatrudnienia, jednak także w tym przypadku wnioskodawca w piśmie z 3 stycznia 2020 r. uzyskał precyzyjną informację, iż dodatek ten w 2018 r. do którego uprawniony był Wójt wynosił 13 % wynagrodzenia zasadniczego. Nagrody, świadczenia z ZFŚŚ nie są składnikami wynagrodzenia. Skoro organ odesłał wnioskodawcę do uchwały oczywistym jest zatem, iż kwota pobieranego wynagrodzenia wynikała z kwot ustalonych przez Radę, tym samym wynagrodzenie faktycznie wypłacone nie było niższe lub wyższe. Poza tym w piśmie z 11 grudnia 2019 r. wnioskodawca otrzymał informację na temat wysokości ustalonego wynagrodzenia zgodnie z uchwałą nr [...], którą uchylono jak wynika z jej treści uchwałę nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] r. w sprawie wynagrodzenia Wójta Gminy M.. Nadto otrzymał również projekt wcześniejszej uchwały o obniżeniu wysokości wynagrodzenia Wójta w związku z wydaniem Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 2018 r., który nie został uchwalony, a wynagrodzenie wynikające z uchwały nr [...] zostało obniżone wskazaną wnioskodawcy uchwałą nr [...]. Tym samym wobec określenia wysokości wynagrodzenia brutto przez Radę Gminy w formie uchwały która jako informacja publiczna podlega udostępnieniu w BIP Gminy oraz podaniu wnioskodawcy procentowej wysokości dodatku stażowego, wnioskodawca otrzymał pełne informacje na swój wniosek a organ nie działał w sposób przewlekły. W pisemnym uzupełnianiu do skargi Strona wskazała, że w treści złożonego wniosku wyraźnie określiła, iż wnosi o podanie kwot brutto wynagrodzenia wójta Gminy M. za poszczególne miesiące 2018 roku, czyli od stycznia do czerwca i od lipca do grudnia 2018r. bowiem Wójtowi może przysługiwać także dodatek za wieloletnią pracę (jeżeli spełnia wymogi stażu pracy). Nie uzyskał więc informacji od którego miesiąca 2018 roku nabył on prawo do wyższego wynagrodzenia wynikającego ze zwiększenia dodatku stażowego za wieloletnią pracę. Podobnie nie uzyskał informacji co do otrzymania tzw.,,trzynastki". Nadto podjęta przez Radę Gminy w dniu [...] Uchwała Nr [...] o ustaleniu wynagrodzenia dla wójta Gminy M. zawierała zapis w § 4 :,,Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia, z mocą obowiązującą od dnia [...]r." Z tego by wynikało, że wynagrodzenia wójta również w grudniu, listopadzie, jak i w miesiącu poprzedzającym podjęcie uchwały przez Radę Gminy w tej sprawie, czyli w październiku, były różne, a więc nie było takie same. Natomiast mimo składanych dwukrotnie wezwań o udzielenie pełnych informacji, zgodnie ze złożonym wnioskiem urząd dopuścił się bezczynności i przewlekłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że prawo do sądu określone zostało w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.), ratyfikowanej przez Rzeczypospolitą Polską (art. 9, art. 87 ust.1, art. 89 ust.1 pkt 2 Konstytucji RP). Nadto Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 25 stycznia 1995 r., sygn. akt W 14/94, (Dz.U. nr 14, poz. 67, OTK 1995/1/19) wskazał, że na prawo do sądu składa się także element materialny – możność prawnie skutecznej ochrony praw strony na drodze sądowej w ramach odpowiednio ukształtowanej procedury. Zgodnie natomiast z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 dalej: p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Mocą art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje sprawy wymienione w tym przepisie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem jej art. 57a. W świetle obowiązujących unormowań, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłość prowadzonego postępowania kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Rozpoznawana sprawa, co należy powtórzyć, dotyczy skargi na przewlekłe postępowanie organu. Podkreślenia w tej materii wymaga, że przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia "przewlekłości". Celem skargi więc na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji jest zwalczanie przewlekłego działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności, przewlekłości działania organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia przewlekłego działania nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana albo wydanie tego aktu trwało w bezpodstawnie długim czasokresie; w szczególności bez znaczenia jest czy było to spowodowane zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonywaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Poza tym należy wskazać, że Sąd ocenia skargę na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest również uwzględnić wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Skarga w tym przedmiocie ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. W świetle powyższego dla uznania przewlekłości działania organu konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmował działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi lub działał opieszale. Ocena ta dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach. Zgodnie z art. 1 ust. 1 udip informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 udip. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych. Ustawodawca w art. 6 udip zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 udip). Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 udip - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji. W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności lub przewlekle prowadzi postępowanie wówczas, gdy nie udostępnił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów udip, nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 udip, nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 udip bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip. Zgodnie z art. 13 ust. 1 udip odpowiedzi należy udzielić bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony, co przewiduje art. 13 ust. 2 ustawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja o wysokości wynagrodzenia, nagród i premii wypłaconych osobom pełniącym funkcje publiczne nie podlega ograniczeniom na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy bowiem informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji (zob. wyrok NSA z 22 września 2016 r., I OSK 358/15, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wynagrodzenie jest bowiem rekompensatą za wykonywanie przez osobę pełniącą funkcję publiczną jej obowiązków służbowych, a wykonywanie tych obowiązków stanowi pełnienie funkcji publicznej (zob. wyrok NSA z 5 stycznia 2016 r., I OSK 3087/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Osoby wykonujące funkcje publiczne z momentem ich podjęcia muszą zaakceptować szerszy zakres ingerencji w sferze ich prywatności, niż w wypadku innych osób (por. wyroku TK z 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05, opublikowano: OTK-A 2006/3/30). Należy przy tym dodać, że pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" na gruncie u.d.i.p. obejmuje każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska M., Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 87; a także wyroki NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14; z dnia 20 września 2016 r., I OSK 168/16, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skarga została zainicjowana pismem skarżącego wobec nie otrzymania wnioskowanej informacji w zakresie kwot wynagrodzenia za poszczególne miesiące 2018 r. oraz daty z jaką nastąpiło obniżenie wynagrodzenia wójta Gminy M.. Natomiast organ w kolejnych pismach (z 11 grudnia 2019r., 3 stycznia 2020r.) udzielił informacji poprzez wskazanie konkretnej uchwały o wysokości wynagrodzenia wójta i jej udostępnienia w BIP, przesłanie Stronie projektów poszczególnych uchwał Rady Gminy z 2018r. w sprawie wynagrodzenia wójta, podał wysokość pobieranego dodatku stażowego. Zatem oceniając niniejszą sprawę należy wskazać, że organ udzielił odpowiedzi na wniosek w wyznaczonym terminie, jak również odpowiadał na kolejne pisma – wezwania Strony. Zatem na żadnym etapie nie doszło do przewlekłości czy bezczynności postępowania, jak próbuje to wywieźć w skardze Skarżący. Rozszerzenie żądania Skarżącego o poszczególne elementy wynagrodzenia w skardze nie może stanowić okoliczności uzasadniającej stwierdzenie przewlekłości czy bezczynności w załatwianiu przez organ wniosku Strony bowiem takiego żądania Strona we wniosku nie zawarła żądając kwot brutto wynagrodzenia. Wobec powyższego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.