III SO/Gl 10/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Śląskiemu w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa – dotyczy skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 13 czerwca 2024 r. J. B. (dalej określany jako wnioskodawca), wystąpił z wnioskiem o wymierzenie Wojewodzie Śląskiemu (dalej: Organ) grzywny w wysokości 5.000 zł za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi w ustawowym terminie. Uzasadniając swoje żądanie Wnioskodawca wskazał, że dnia 12.04.2024 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie rozpoznania jego wniosku o pobyt i pracę cudzoziemca. Wnioskodawca wskazał, że mimo upływu terminu Organ nie przekazał Sądowi skargi. Organ w odpowiedzi na ww. wniosek wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Wskazał, że odpowiedź na skargę z dnia 12.04.2024r. (wpływ do Urzędu w dniu 16.04.2024r) p. J. B., na bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wraz z oryginałem akt sprawy ww. cudzoziemca, została przekazana do Sądu w dniu 16.05.2024 r. za pośrednictwem poczty (przesyłka pocztowa nr [...]). Podkreślił, że z uwagi na fakt, iż organ przekazał skargę J. B. wraz z odpowiedzią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 16.05.2024 r., wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest niezasadny. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że sprawa ze skargi J. B. z 12 kwietnia 2004 r. została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Gl 458/24. Z akt tej sprawy wynika, że przekazanie przez Organ do tut. Sądu skargi (wraz z aktami sprawy) nastąpiło w dniu 16 maja 2024 r. przez ich nadesłanie do tut. Sądu przesyłką pocztową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne. Za przyjęciem takiej interpretacji przemawia użycie przez prawodawcę słowa "może". Orzeczenie to ma zatem charakter uznaniowy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że wniosek o wymierzenie grzywny może być złożony w każdym czasie po upływie określonego przez ustawodawcę terminu na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, tj. po upływie terminu trzydziestu dni od jej otrzymania przez organ. Przemawia za tym zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa art. 55 § 1 p.p.s.a. Literalne brzmienie przepisu expressis verbis stanowi, że wniosek o ukaranie grzywną może być złożony "w razie niezastosowania się do obowiązków", tzn. ustawodawca wprost precyzuje moment, w którym strona ma prawo taki wniosek sformułować, tj. moment przekroczenia przez organ ustawowego terminu. Zauważyć też należy, że wniosek o wymierzenie grzywny jest pismem składanym bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Zgodnie bowiem z art. 63 w zw. z art. 64 § 1 powołanej ustawy, jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, który składa się bezpośrednio do sądu. W myśl natomiast art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podsumowując powyższe przywołać należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 21 października 2020 r., sygn. akt II OZ 855/20 (niepubl.), że termin na przekazanie sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę musi upłynąć, aby można było skutecznie wystąpić z wnioskiem o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarga p. J. B. z dnia 12.04.2024r. (wpływ do Urzędu w dniu 16.04.2024r) na bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wraz z odpowiedzią na skargę, oraz z oryginałem akt sprawy ww. cudzoziemca, została przekazana do Sądu w dniu 16.05.2024 r. za pośrednictwem poczty. Podkreślić w tym miejscu należy, że w dniu przekazania do tut. Sądu skargi przez organ tj. 16 maja 2024r. nie upłynął jeszcze termin przewidziany do wypełnienia przez Organ obowiązku nadesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wniosek taki wynika z zestawienia daty wpływu skargi do Urzędu z datą upływu terminu do przekazania przez Organ skargi do tut. Sądu, liczonego od daty wpływu skargi, tj. wniesionej za pośrednictwem Organu - 16 kwietnia 2024 r., która przypadała więc na 16 maja 2024 r. W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny, jako niezasadny należało oddalić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.