III SO/Gl 14/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. W. W. pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. o nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym oraz w podatku od towarów i usług. Strona złożyła wniosek osobiście za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K. w dniu 9 czerwca 2011 r. We wniosku strona podniosła, iż uchybienie terminu było spowodowane pobytem w szpitalu w okresie od [...] kwietnia 2011 r. do [...] maja 2011 r. w związku z [...]. Do wniosku strona nie załączyła dokumentów uprawdopodobniających jej twierdzenia, ani też skargi na decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - przewiduje, że "jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 P.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu" (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeśli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego oraz jeżeli czynność strony była dokonana w terminie - B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 222; H. Krysiak - Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s.338. Z cytowanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie decyzja, w przedmiocie, której strona wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (vide karta nr 84 akt administracyjnych) została jej doręczona dnia 7 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 maja 2011 r. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała 2 maja 2011 r. czyli jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd za początek biegu terminu przyjął koniec terminu do wniesienia skargi czyli 9 maja 2011 r. A zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku upłynął 16 maja 2011 r. W przedmiotowej sprawie strona złożyła wniosek 9 czerwca 2011 r. czyli z oczywistym przekroczeniem terminu z art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jest to przepis przewidujący dla sądu obligatoryjne następstwo uchybienia terminowi, a zatem nie pozwalający na uzależnienie orzeczenia sądu od innych przesłanek. Stąd też powołane przez Skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu przesłanki nie mogą być uwzględnione. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na mocy art. 88 P.p.s.a.