III SO/Gl 16/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. T. o przyznanie prawa pomocy (odnoszącego się do sprawy dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług) w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy. W dniu [...] r. wpłynęła bezpośrednio do tutejszego Sądu skarga S. T. na w/w decyzję. Do skargi tej załączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożony był na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku strona napisała, że nie korzysta z żadnej pomocy de minimis, otrzymuje niewielką rentę i z racji wieku nie może podjąć żadnej pracy. Stan jej zdrowia jest bardzo zły, a renta wystarcza zaledwie na zakup leków. Wnioskodawca korzysta z pomocy swojej córki i aktualnie pozostaje w separacji ze swoim mężem. W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia [...] r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy. Wezwanie to miało na celu uzupełnienie i udokumentowanie danych zawartych we wniosku o prawo pomocy. W odpowiedzi na to wezwanie, S. T. nadesłała pismo z dnia [...] r., w którym stwierdziła, że nie posiada żadnych dokumentów, które uprawdopodobniłyby dane zawarte we wniosku. Z uwagi na to, że wnioskodawca nie jest w stanie udokumentować tych danych oraz z uwagi na brak środków finansowych, zmuszona jest wycofać złożony wniosek w całości. Wnioskodawca nadmieniła, że ma nadzieję na pozytywne rozpatrzenie jej sprawy na szczeblu urzędu skarbowego bez konieczności rozpatrywania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Strona skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd (art. 60 in principio P.p.s.a.). Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Jednocześnie, zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 3 P.p.s.a., do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące (...) postanowień sądu. S. T. złożyła skutecznie wniosek o prawo pomocy. W odpowiedzi jednak na wezwanie do uzupełnienia tego wniosku, nadesłała w piśmie z dnia [...] r. oświadczenie, że wycofuje złożony wniosek w całości. Warunkiem rozpoznania wniosku o prawo pomocy jest jego złożenie oraz istnienie w toku postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Tak więc cofnięcie wniosku powoduje, że brak jest przedmiotu rozpoznania, w związku z czym postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie S. T. od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 i art. 64 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 3 P.p.s.a.