III SO/Gl 18/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 20 maja 2020 r. na uchwałę Rady Gminy R. nr [...] z dnia[...] r. w sprawie określenia sposobu, trybu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego w R. oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: wymierzyć Gminie R. grzywnę w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych. Wnioskiem z dnia 17 listopada 2021 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w B. (dalej: Prokurator) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wymierzenie Radzie Gminy R. (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi z dnia 20 maja 2020 r. na uchwałę Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia sposobu, trybu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego w R. oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Uzasadniając swoje żądanie Prokurator wskazał, że w dniu 21 maja 2020 r. została doręczona organowi jego skarga z dnia 20 maja 2020 r. na uchwałę Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia sposobu, trybu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego w R. oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Na potwierdzenie skutecznego doręczenia skargi przedłożył elektroniczne pokwitowanie odbioru. Mimo upływu roku organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dopiero po piśmie monitującym z dnia 8 listopada 2021 r. organ wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) i przekazał przedmiotową skargę Sądowi. Wobec powyższego, zdaniem Prokuratora, uzasadnione jest zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości [...] zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2021 r., pismem z dnia 9 grudnia 2021 r., wezwano organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, doręczając odpis wniosku z dnia 17 listopada 2021 r. Pismem z dnia 13 grudnia 2021 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie kary grzywny. Nie zakwestionował okoliczności przekazania skargi po upływie terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił, że do 15 maja 2020 r. obowiązywały przepisy art. 15zzr i art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Przepisy te przewidywały wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów w postępowaniu administracyjnym w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Nie spowodowało to zawieszenia wpływu spraw do organu. Organ otrzymywał ich znacznie więcej w warunkach ograniczenia działania spowodowanego wprowadzonym lockdownem. W związku z ogromną absencją pracowników związaną z przebywaniem na kwarantannie bądź izolacji domowej lub zasiłku opiekuńczym organ, aby zapewnić ciągłość działania zmuszony był zorganizować doraźne zastępstwa w tym z wykorzystaniem pracowników przebywających obecnie na emeryturach i w pierwszej kolejności załatwiać sprawy niezwłocznie. Prawdopodobnie te okoliczności były przyczyną, że skarga wraz z aktami sprawy została omyłkowo dołączona przez pracownika do akt innej sprawy, która po załatwieniu została odłożona na półkę. Osoba prowadząca na stałe obsługę biura Rady Gminy w ogóle nie miała świadomości, że skardze nie został nadany bieg. Zdarzenie takie wystąpiło po raz pierwszy. Organ skrupulatnie podchodzi do realizacji obowiązków terminowego przekazywania dokumentacji. Tym niemniej w ekstremalnej sytuacji kadrowej w jakiej działał w okresie wprowadzonego w 2020 r. lockdownu doszło do popełnienia błędu. Natychmiast po monicie Prokuratora organ podjął działania skutkujące niezwłocznym wysłaniem skargi, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami oraz odpisem skargi. Wobec powyższego organ wnosi, w razie uznania przez Sąd konieczności i zasadności wymierzenia grzywny o jej obniżenie do kwoty 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M. P. z 2021 r. poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wynosi 51.674,70 zł. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi (postanowienie WSA we Wrocławiu z 7 sierpnia 2021 r., IV SO/Wr 9/21, LEX nr 3219565). Z treści wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarga z dnia 20 maja 2020 r. na uchwałę Rady Gminy R. nr [...] z [...] r. w sprawie określenia sposobu, trybu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego w R. oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania wpłynęła do organu 25 maja 2020 r. W związku z czym trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 24 czerwca 2021 r. We wskazanym terminie organ nie przekazał do tutejszego Sądu wniesionej przez Prokuratora skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Dopiero po jego monicie 8 listopada 2021 r. organ wykonał ciążący na nim obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy, o czym zwrotnie poinformował Prokuratora pismem z tej samej daty. Mając zatem na uwadze, że zaskarżony organ nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom w ustawowym terminie, wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się zasadny. Uwzględniając powyższe Sąd wymierzył organowi (a ściślej: jego "macierzystej" jednostce samorządu gminnego czyli Gminie R.) grzywnę w wysokości [...] zł. Jak bowiem stwierdził NSA podmiotem, który realizuje zadania z zakresu administracji publicznej jest gmina, którą reprezentuje wójt bez względu na to, czy zadanie to z uwagi na przepisy ustrojowe realizuje rada gminy czy wójt. Nie ma zatem potrzeby przyznawania zdolności sądowej odrębnie organowi stanowiącemu i organowi wykonawczemu, a nie osobie prawnej, której są organami. Nie można z faktu działania gminy za pomocą organu stanowiącego i wykonawczego wyprowadzać tezy o przyznaniu tym samym zdolności sądowej w postępowaniu sądowym osobno każdemu z organów samorządu terytorialnego, a nie samym gminom. To gmina, która realizuje zadania z zakresu administracji publicznej, a nie jej poszczególne organy, powinna być adresatem rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie (por. postanowienie NSA z 10 grudnia 2013 r., II OZ 1155/13, LEX nr 1406755; postanowienie NSA z 27 lutego 2014 r., II OZ 192/14, LEX nr 1450976). Określając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę wielkość opóźnienia oraz fakt, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinującej grzywny. Sąd wziął pod uwagę również i to, że powyższe opóźnienie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem za takie, w ocenie Sądu, nie mogły być uznane usprawiedliwienia organu – związane z powstałymi utrudnieniami w działalności wynikającymi z wprowadzonym locdownem, zwiększonym napływem spraw, problemami kadrowymi lub organizacyjnymi. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze nie tylko dyscyplinujący, ale także restrykcyjny charakter instytucji wymierzenia kary Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na organ grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej grzywny jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu - zwłaszcza przy uwzględnieniu faktu, że rozpatrywany wniosek jest pierwszym takim odnotowanym w tutejszym Sądzie przeciwko Radzie Gminy R.. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.