III SO/Gl 18/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 11 kwietnia 2024 r. sprawy z wniosku Stowarzyszenia S w W. o ukaranie grzywną T S.A. w K. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z 23 maja 2023 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć T S.A. w K. grzywnę w wysokości 5.000 zł; 2. zasądzić od T. S.A. na rzecz Stowarzyszenia S w W. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem 18 listopada 2022 r. Stowarzyszenie S złożył wniosek o wymierzenie grzywny T S.A. w W. (dalej zwany "Spółka" lub "organ") za nieprzekazanie w ustawowym terminie 15 dni skargi na jego bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej w skrócie p.p.s.a.). Wnioskodawca wniósł o wymierzenie Spółce grzywny ze względu na lekceważenie swoich obowiązków będący pomiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, w tym również obowiązek przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Uzasadniając żądanie wnioskodawca wyjaśnił, że wystąpił z wnioskiem 12 stycznia 2022 r. do Spółki o udostepnienie informacji publicznej, czy Spółka była partnerem/sponsorem organizowanego przez T. S.A. [...] w Z., który odbył się 31 grudnia 2021 r. oraz skanu umowy dot. partnerstwa/sponsoringu tych wydarzeń. Z uwag na brak jakiekolwiek odpowiedzi wnioskodawca skierował za pośrednictwem Spółki skargę do WSA w Gliwicach. Skarga ta został skutecznie doręczona Sądowi 17 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na wniosek Spółka wniosła o nieuwzględnienie wniosku w całości i odstąpienie od wymierzenia grzywny organowi. Pełnomocnik Spółki w uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek stwierdził jednoznacznie, że nie miało miejsca doręczenie 29 maja 2023 r. skargi do Spółki. Podkreślił, że samo potwierdzenie nadania skargi nie stanowi o tym, czy i kiedy skarga dotarła do Spółki, ani jak długo Spółka rozpatrywała skargę, a tym samym czy w ogóle zaistniała bezczynność, czego pełnomocnik wnioskodawcy w żaden sposób nie udowodnił i nie wykazał. W dalszej części pełnomocnik Spółki analizował treść wniosku o informację publiczną skierowaną do Spółki oraz kwestię jego niedoręczenia. Ponadto pełnomocnik Spółki stwierdził, że nadesłana skarga miała istotne braki uniemożliwiające ustosunkowanie się Spółki do niej i przekazanie jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Skarga, zdaniem pełnomocnika, zawierała szerokie uzasadnienie dla uznania, że zachowanie Spółki naruszyło konstytucyjne prawa Stowarzyszenia, a sama Spółka "rażąco narusza prawo". W związku z brakiem informacji w skardze o tym od kogo, do kogo, z jakiego adresu mailowego i na jaki adres mailowy został złożony wniosek Spółka zmuszona była do ogromnej organizacji aby przeprowadzić rzetelną analizę prawną skargi i podjąć decyzję o jej przekazaniu do Sądu z końcem 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 tej ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymaga podkreślenia, że regulacja art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter tak dyscyplinujący jak i represyjny oraz prewencyjny, a jedyną okolicznością dającą podstawę do uwzględnienia wniosku jest ustalenie faktu niewypełnienia ww. obowiązków w przewidzianym ustawą terminie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. II OSK 1024/06 oraz uchwałę NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca pismem z 23 maja 2023 r. (wpływ do Kancelarii Ogólnej zgodnie z pieczątką 1 czerwca 2023 r.) wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 12 stycznia 2022 r. Wynika to z ustaleń dokonanych w oparciu o akta sprawy zarejestrowanej pod sygn. III SAB/Gl 15/24. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.", obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. W opisywanej sprawie piętnastodniowy termin przewidziany na przekazanie skargi upłynął 16 czerwca 2023 r. Skarga Stowarzyszenia została natomiast przekazana do Sądu dopiero 17 stycznia 2024 r. Mając na uwadze powyższe wniosek Stowarzyszenia uznać należało za zasadny. Skarga została bowiem przekazana do Sądu z ponad sześciomiesięcznym opóźnieniem. Uwzględniając całokształt okoliczności opisywanej sprawy, fakt wpływu skargi, która rzekomo do Spółki nie wpłynęła (dowodem jednak wpływu jest pieczątka umieszczona na pierwszej stronie skargi oraz na kopercie nadawczej wskazująca datę 1 czerwca 2023 r.) Sąd za zasadne uznał wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5.000 zł. Sąd miarkując wysokość sankcji uwzględnił fakt, że skarga finalnie została przekazana do Sądu, jak również okoliczności podniesione przez pełnomocnika organu w odpowiedzi na wniosek. Niemniej wymaga podkreślenia, że obowiązek przekazania skargi ma charakter bezwzględny i nie jest uzależniony od zasadności samej skargi, choćby skarga była w ocenie skarżonego organu oczywiście bezzasadna. Wobec tego wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest: 1) wniosek o wymierzenie grzywny oraz 2) stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny nieprzekazania skargi w terminie mogą mieć ewentualnie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki do ukarania Spółki grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za naruszenie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ przekazał skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu z 23 maja 2023 roku, doręczona organowi 1 czerwca 2023 r. (zgodnie z prezentatą widniejącą na kopercie), została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismem z 7 lutego 2024 roku (wpływ do tutejszego Sądu zgodnie z prezentatą 12 lutego 2024 r.), w wyniku złożenia wniosku o ukaranie grzywną. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze zarówno treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej), okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga wnioskodawcy z 23 maja 2023 r. została przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach w punkcie drugim postanowienia orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.