III SO/Gl 20/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. W. o wymierzenie [...] Towarzystwu [...] w K. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi w przedmiocie bezczynności w zakresie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć [...] Towarzystwu [...] w Katowicach grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych); 2. zasądzić od Górnośląskiego Towarzystwa [...] na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 14 grudnia 2024 r. R. W. (dalej określany jako wnioskodawca), złożył wniosek o wymierzenie [...] Towarzystwu [...] w K. (dalej określanemu jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego przez wnioskodawcę wniosku datowanego na 23 września 2024 r. o udzielenie informacji publicznej. Wskazał w uzasadnieniu, że skarga na bezczynność organu została złożona w urzędzie pocztowym 25 września 2024 r. Do chwili złożenia wniosku nie została przekazana Sądowi. Odpis wniosku o wymierzenie grzywny został przekazany organowi. Wraz z przekazaniem odpisu wniosku organ został wezwany do ustosunkowania się do niej w terminie 10 dni. To wezwanie organ otrzymał 4 marca 2025 r. Pismem datowanym na 13 marca 2025 r., nadanym w urzędzie pocztowym 14 marca 2025 r. organ nadesłał skargę wraz z odpowiedzią. Odnosząc się do wniosku o ukaranie grzywną organ zwrócił się o jego oddalenie. Wyjaśnił następnie, że z uwagi na zapisek w lewym górnym rogu pierwszej strony skargi "kopia skargi na bezczynność dla spółki [...] Towarzystwo [...] K." przyjął, że wnioskodawca skierował skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego a do organu jedynie jej kopię, dlatego oczekiwał przekazania mu skargi przez sąd z wezwaniem do ustosunkowania się co do jej treści. Zaznaczył, że nie jest organem administracji publicznej a prywatną spółką prawa handlowego. Podkreślił, że jego postawa nie wynikała ze złej woli ani nie była wyrazem lekceważenia wnioskodawcy przez organ. Sprawa ze skargi wnioskodawcy, przekazanej przez organ została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SAB/Gl 99/25. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. W rozpoznawanej sprawie, skarga wpłynęła do organu 26 września 2024 r. Zatem winna być przekazana do Sądu najpóźniej 11 października 2024. Tymczasem skarga została przesłana do Sądu dopiero 14 marca 2025 r. i to w wyniku wniosku o ukaranie grzywną. Zatem zwłoka organu trwała ponad 5 miesięcy. Sąd przyjął wyjaśnienia organu, że opóźnienie nie było celowe i nie wynikało z negatywnych pobudek a było konsekwencją nieznajomości przepisów p postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Faktycznie podmiot skarżony w sprawie nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572). Jest od jednak spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność gospodarczą, zatem względem niej przyjąć wyższe standardy należytej staranności niż względem innych podmiotów prawa prywatnego. Powyższe pozwala uznać, że nieprzekazanie skargi było wynikiem niedbalstwa. Należy podkreślić, że do wysokości grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie art. 154 § 6 p.p.s.a. ustalający jej górną granicę w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast dolna granica grzywny nie została określona. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy za adekwatną do stopnia przewinienia organu uznano kwotę 300 złotych. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia. A na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, tj. uiszczony wpis od wniosku o wymierzenie grzywny.