III SO/Gl 28/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 lutego 2026 r. sprawy z wniosku P. P. o ukaranie grzywną w trybie at. 55 § 1 p.p.s.a. Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z 23 maja 2023 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] grzywnę w wysokości 500 zł; 2. zasądzić od Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] na rzecz P. P. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 19 listopada 2025 r. P. P. (dalej: wnioskodawca) złożył wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w S.(dalej zwany "organ", "Dyrektor") za nieprzekazanie w ustawowym terminie 15 dni skargi na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej w skrócie p.p.s.a.). Wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny ze względu na brak zastosowania swoich obowiązków polegającym na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w tym również obowiązku przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na wniosek organ poinformował, że 4 września 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wnioskodawca złożył wniosek do Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na liczne obowiązki zawodowe związane z początkiem roku szkolnego, organizacją zajęć, jak i pracy nauczycieli nie został odebrany przez organ. Tym samym nie udzielono skarżącemu odpowiedzi na złożony w wniosek. Natomiast 1 października 2025 r. skarżący skierował, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Dyrektora w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek. Skarga ta została wysłana 1 października 2025 r. na platformę ePUAP i również nie został odebrana przez organ. Dopiero w wyniku wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach 10 grudnia 2025 r. organ "powziął wiedzę na temat złożonej skargi, jak i wniosku o udzielenie informacji publicznej". W dalszej części organ wniósł o oddalenie wniosku, względnie o odstąpienie od wymierzenia grzywy z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie poniósł żadnych negatywnych konsekwencji, a niedochowanie terminu nastąpiło z powodu braku wiedzy o otrzymanej korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny. W myśl art. 54 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula (art. 54 § 2). Następnie stosownie do art. 55 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1). Natomiast art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, że grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 - u.d.i.p.) ustawodawca skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca pismem z 1 października 2025 r. wniósł skargę na bezczynność organu w zakresie nierozpoznania wniosku z 4 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wynika to z ustaleń dokonanych w oparciu o akta sprawy zarejestrowanej pod sygn. III SAB/Gl 545/25. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.", obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. W opisywanej sprawie piętnastodniowy termin przewidziany na przekazanie skargi upłynął 16 października 2025 r. Skarga została natomiast przekazana do Sądu dopiero 19 grudnia 2025 r. W realiach analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę czas przekroczenia ustawowego terminu ustanowionego na obligatoryjne przekazanie skargi sądowi przez organ oraz okoliczność, że organ przekazał skargę sądowi i sprawa ma dalszy bieg przed sądem,Ssąd ocenia, że należało wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Przyjęty wymiar grzywny jest adekwatny do stopnia naruszenia przez organ ustawowego obowiązku terminowego przekazania skargi sądowi. Realizuje funkcje: dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, jakie ustawodawca przypisał tej instytucji, aby chronić prawo skarżących do sprawnej kontroli legalności działania organów administracji publicznej (por. szerzej uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II GPS 3/09 dostępne w elektronicznym systemie LEX). Sąd uwzględnił, że ostatecznie organ przekazał skargę, choć uczynił to dopiero po doręczeniu organowi odpisu wniosku o wymierzenie grzywny. Termin na przekazanie skargi, o którym mowa w 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., upłynął w dniu 16 października 2025 r. i wobec nadesłania skargi w dniu 19 grudnia 2025 r. został uchybiony wielokrotnie, zaś samo stwierdzenie przez organ, że skarga nie została przekazana do Sądu z przyczyn od niego niezależnych nie mogło być uwzględnione. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach w punkcie drugim postanowienia orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.