III SO/Gl 5/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w T. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w T. grzywnę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych); 2. zasądzić od Powiatowego Lekarza Weterynarii w T. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 30 marca 2022 r. M. W., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wymierzenie grzywny Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w T. w związku z nieprzekazaniem jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi organ nie kwestionował powyższego. Powołując się na znikomy stopień zawinienia i obowiązującą linię orzeczniczą wniósł o grzywnę w najniższym przewidzianym wymiarze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej wyżej zasady. Takim przepisem szczególnym jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), który stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji. W myśl art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Jak wynika z akt o sygn. III KO/Gl 248/21 skarga M. W. na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w T. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wpłynęła do organu 16 listopada 2021 r. Zatem powinna zostać przekazana do Sądu najpóźniej 1 grudnia 2021 r. Tymczasem organ uczynił to dopiero 14 grudnia 2021 r., czyli już po terminie (vide: data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo organu z 13 grudnia 2021 r.). Co więcej przekazując skargę organ nie zastosował się do wymogów rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz.U. z 2019 r., poz. 1003). W sytuacji bowiem, gdy skarga M. W. na bezczynność organu została złożona w formie elektronicznej obowiązkiem organu było przekazanie jej na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu w formie i w postaci w jakiej została sporządzona. Tymczasem w niniejszej sprawie organ tego nie uczynił. Wprawdzie przy piśmie z 19 stycznia 2022 r. stosując się do zaleceń Sądu przesłał drogą elektroniczną żądane dokumenty, w tym skargę, niemniej jednak ta po jej zweryfikowaniu zawierała podpis elektroniczny pełnomocnika organu. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 stycznia 2022 r. ponowiono wezwanie do nadesłania skargi w oryginalnej, niezmienionej postaci, tj. w takiej samej formie w jakiej wpłynęła na elektroniczną skrzynkę podawczą organu. Ponieważ wezwanie to pozostało bez odpowiedzi, a M. W., reprezentowana przez pełnomocnika, wystąpiła o wymierzenie organowi grzywny, Sąd w składzie tu orzekającym uznał, że zaniedbanie organu ma charakter zawiniony, uzasadniający zastosowanie w sprawie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. Tym bardziej, że organ nie kwestionował powyższego. Wniósł jedynie o grzywnę w najniższym przewidzianym wymiarze. Biorąc zatem pod uwagę całokształt okoliczności występujących w rozpoznawanej sprawie, z której wynika, że organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w przewidzianym do tego terminie, za adekwatną do stopnia przewinienia organu, Sąd uznał grzywnę w kwocie 100,00 zł. Dlatego też na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. Natomiast na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 sentencji).