III SO/Gl 7/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 7 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody Śląskiego o wymierzenie Wójtowi Gminy L. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. Jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 935) z tytułu nieprzekazania skargi na uchwałę Rady Gminy L. z dnia 20 kwietnia 2023 r. nr [...] w sprawie ustanowienia stypendiów Wójta Gminy L. dla uzdolnionych uczniów pobierających naukę na terenie gminy L. oraz określenia szczegółowych warunków udzielenia pomocy dzieciom i młodzieży pobierającej naukę na terenie jednostki samorządu terytorialnego, w tym formy i zakresu tej pomocy, a także trybu postępowania w tych sprawach postanawia: wymierzyć Wójtowi Gminy L. grzywnę w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych). Pismem z 10 lipca 2025 r. Wojewoda Śląski (dalej jako: "wnioskodawca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy L. (dalej jako: "organ") grzywny z tytułu nieprzekazania do tut. Sądu skargi na uchwałę Rady Gminy L. nr [...] z dnia 20 kwietnia 2023 r. w sprawie ustanowienia stypendiów Wójta Gminy L. dla uzdolnionych uczniów pobierających naukę na terenie gminy L. oraz określenia szczegółowych warunków udzielenia pomocy dzieciom i młodzieży pobierającej naukę na terenie jednostki samorządu terytorialnego, w tym formy i zakresu tej pomocy, a także trybu postępowania w tych sprawach (dz. Urz. Woj. Śl. Z 2023 r., poz. 3652). Wnioskodawca podniósł, że skarga została przesłana do organu w dniu 14 maja 2024 r. za pośrednictwem platformy ePuap i na dzień złożenia wniosku nie została przekazana wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z tego względu wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny. Wniosek przekazano organowi celem ustosunkowania się. Pismem z 4 sierpnia 2025 r., w odpowiedzi na wniosek organ wniósł o oddalenie wniosku i odstąpienie od wymierzenia grzywny jako całkowicie niezawinionego po stronie organu. Organ nie zakwestionował, że skarga nie została przekazana do tut. Sądu, podkreślił jednak, że zwłoka ta miała charakter niezawiniony. Zwrócił uwagę, że 29 marca 2024 r. gmina padła ofiarą cyberataku. Serwery oraz komputery w urzędzie zostały zablokowane. Proces odzyskiwania danych następował stopniowo a otrzymywanie i przekazywanie wiadomości w drodze elektronicznej przez pewien czas nie było możliwe a potem znacznie utrudnione. W ocenie organu mógł istnieć związek między wspomnianym zdarzeniem a zwłoką w przekazaniu skargi. Powołując się na ustalenia poczynione podczas rozmowy z pracownikiem merytorycznie odpowiedzialnemu za rozpoznanie sprawy organ wskazał, że z uwagi na problemy z działaniem sprzętu komputerowego otrzymał on skargę w formie papierowej, błędnie przyjął, że została ona przesłana przez sąd i oczekiwał na wydanie rozstrzygnięcia. Do tego momentu skarga na uchwałę Rady Gminy L. wpłynęła prawdopodobnie tylko raz, wiele lat temu, tym samym pracownik błędnie przyjął, że procedura może być podobna jak przy eliminacji wadliwej uchwały przez nadzór prawny, tj. najpierw zawiadomienie a potem wydanie rozstrzygnięcia. Na takie zatem rozstrzygnięcie oczekiwał. Organ podkreślił, że niezwłocznie po powzięciu informacji o niedopełnieniu ustawowego obowiązku wszyscy pracownicy urzędu zostali ponownie przeszkoleni w zakresie procedury związanej z wpływem skargi, pozwów i przekazywania ich właściwym organom. Skarga została przekazana do tut. Sądu w dniu 22 lipca 2025 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gl 665/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny jest więc uzależnione od stwierdzenia dwóch warunków: uchybienia przez organ trzydziestodniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny, oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 231/14). W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 14 maja 2024 r., jednak nie została ona - wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy - przekazana do sądu w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, czyli w terminie określonym przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. Nastąpiło to dopiero ponad rok później, po złożeniu przedmiotowego wniosku przez Wojewodę Śląskiego. Za spełnione należy zatem uznać przesłanki wymierzenia grzywny w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., albowiem organ nie dochował ustawowo przewidzianego terminu na dokonanie tych czynności. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). W ocenie Sądu bez znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny pozostają wyjaśnienia przedstawione przez organ w odpowiedzi na wniosek, iż nieprzekazanie skargi było wynikiem okoliczności techniczno-organizacyjnych i nie było zawinione. Wskazać bowiem przyjdzie, że na organach administracji państwowej ciąży szczególny obowiązek takiej organizacji pracy poszczególnych komórek organizacyjnych, ażeby wszelkie postępowania przez nie prowadzone były zgodne z literą prawa. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, na co wskazuje zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny". W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu, wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Określając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę z jednej strony fakt, że zaniedbanie w przekazaniu skargi było wynikiem błędu merytorycznego pracownika, tóry obciąża organ. Z drugiej strony Sąd uwzględnił także, że zwłoka w przekazaniu skargi nie była wynikiem celowego przewlekania sprawy. Wziął wreszcie pod uwagę fakt przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji grzywna nie może mieć charakteru dyscyplinującego, skoro organ wykonał już obowiązek nałożony ustawą. W tym stanie rzeczy wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł spełni swą rolę represyjną i prewencyjną. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.