III SO/Gl 9/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy (odnoszącego się do sprawy dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług) w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy z urzędu postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy. W dniu [...] r. wpłynęły do tutejszego Sądu dwa formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy PPF, sporządzone przez M. M. Strona złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy jeszcze przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu na stosowne akty administracyjne. Dwa formularze zostały zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. zarejestrowane w repertorium III SO/Gl (sygn. akt: III SO/Gl 8/17 i III SO/Gl 9/17). Na obu formularzach wnioskodawca w rubryce nr 3.3 wskazał numery aktów administracyjnych wydanych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., których dotyczyć ma sprawa: nr [...] oraz nr [...]. W dniu [...] r. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga wnioskodawcy na jedną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...]; [...]. Wynika z tego, że jeden akt administracyjny organu obejmuje dwie sprawy. Skarga ta została zarejestrowana w dniu [...] r. w tutejszym Sądzie pod sygn. akt: III SA/Gl 1046/17. Jest to jedyna sprawa sądowoadministracyjna zainicjowana skargą M. M., która jest aktualnie zarejestrowana w tutejszym Sądzie. Z tego wynika, że rozpoznaniu podlega tylko jeden wniosek o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt: III SO/Gl 8/17), z kolei wniosek zarejestrowany pod sygn. akt: III SO/Gl 9/17 jest w tej sytuacji bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się. Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, składany do Sądu przed wniesieniem skargi jest dopuszczalny. Ma on zapewnić stronie możliwość skorzystania z instytucji prawa pomocy w sprawie, która dopiero zostanie zainicjowana wniesieniem skargi. Wnioskodawca domniemywał, że organ podatkowy drugiej instancji wyda dwie decyzje w jego sprawie podatkowej. Organ pierwszej instancji wydał bowiem dwie decyzje: pierwsza określała podatek od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2012 r., natomiast druga określała podatek od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2013 r. Z tego powodu wnioskodawca złożył dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy. Okazało się jednak, że organ odwoławczy wydał tylko jedną decyzję, w której rozpatrzył łącznie dwa odwołania od dwóch ww. decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji M. M. wniósł do tutejszego Sądu tylko jedną skargę. Rozpoznaniu podlegał więc tylko jeden wniosek o przyznanie prawa pomocy, zarejestrowany pod sygn. akt: III SO/Gl 8/17. Drugi wniosek, w sprawie niniejszej, zarejestrowany pod sygn. akt: III SO/Gl 9/17 okazał się więc bezprzedmiotowy. W tym stanie rzeczy, rozpoznanie wniosku o prawo pomocy w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.