IV SA/Gl 10/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach W składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie żołnierzy zawodowych postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę S. K. pismem z dnia [...] wniósł za pośrednictwem Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wystąpił o zbadanie legalności zwolnienia go ze służby wojskowej. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w K. pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi na wniesioną skargę i wystąpił o jej oddalenie. W motywach wskazał, że prawidłowość decyzji Ministra Obrony Narodowej była już przedmiotem badania przez sąd administracyjny, a w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez organy emerytalne służy odwołanie do sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie treści skargi, a mianowicie, czy jest to skarga na decyzję Ministra Obrony narodowej z dnia [...] też na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K.. Skarżący pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi i zaznaczył, że nie otrzymał jeszcze odpowiedzi na skargę ze strony organu administracji, a następnie ponownie w obszerny sposób przedstawił własną sytuację, jednakże nie określił w sposób precyzyjny rozstrzygnięcia organu administracji, które kwestionuje względnie nie wskazał organu, który jest bezczynny i w jakim zakresie. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Gl 10/10 wezwał skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego poprzez wskazanie zaskarżonego aktu lub przedmiotu bezczynności Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. Skarżący pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie i na stronie 6 wskazał, że jego aktem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. Nr[...], na podstawie której naliczona została mu emerytura, ponieważ jest ona sprzeczna z decyzją personalną dowódcy [...] z dnia [...] i rozkazem dziennym Szefa WSzW w K. z dnia [...] Nr[...]. Z ustaleń przeprowadzonych przez tutejszy Sąd oraz wyjaśnień udzielonych przez skarżącego wynika, że, skarży on decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. Nr [...] z dnia [...] mocą której przyznano S. K. świadczenie emerytalne. Powyższa decyzja wydana została w oparciu o przepisy ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r, Nr 8, poz. 66 ze zm.). Stosownie do postanowień art. 31 ust. 4 tej ustawy od decyzji przyznającej prawo do świadczenia emerytalnego przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Podkreślić należy, że przepis ten w trakcie obowiązywania przedmiotowej ustawy nie był zmieniany, a zatem istniał on w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z przedłożonych akt skarżący nigdy nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Istota powyższego unormowania sprowadza się do tego, że stosownie do postanowień art. 477 § 1 i art. 461 § 2¹ Kodeksu postępowania cywilnego odwołanie takie wnosi się do właściwego sądu okręgowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 461 § 2¹ w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których wniesiono odwołanie od decyzji Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, wojskowego organu emerytalnego albo organu emerytalnego właściwego w stosunku do funkcjonariuszy Służby Więziennej, właściwy jest sąd, w którego okręgu ma siedzibę ten organ. Z powyższych unormowań wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych żołnierzy zawodowych należą do kognicji sądów powszechnych. Pogląd taki znalazł uznanie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OSK 279/07 odrzucił skargę. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedstawione powyżej rozważania pozwalają w sposób jednoznaczny stwierdzić, że skarga S. K. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w K. Nr [...] z dnia [...] jest z zakresu ubezpieczeń społecznych, a tym samym nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że w sprawie niniejszej wyczerpana została przywołana powyżej przesłanka odrzucenia skargi. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.