IV SA/Gl 1005/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w sprawie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę W. L. pismem procesowym z dnia [...] przekazanym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do ustalenia czy jest właściwy rzeczowo do rozpatrzenia wniesionej skargi. Jak wynika z treści art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm./ w sprawach nie uregulowanych w tej ustawie zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Po myśli art. 20 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 11 wyżej wymienionej ustawy organem właściwym do realizacji świadczeń rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Organ ten stosownie do postanowień art. 20 ust. 3 tej ustawy może upoważnić pracowników urzędu gminy albo kierownika ośrodka pomocy społecznej lub inną osobę do wydawania decyzji administracyjnych. Z kolei art. 39 ust. 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591/ stanowi, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej przez wójta jest samorządowe kolegium odwoławcze, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawa o świadczeniach rodzinnych nie wprowadza odrębnych reguł w tym zakresie, a za takie nie można uznać postanowień zamieszczonych w art. 34 tej ustawy wprowadzających zmianę w postanowieniach art. 477 /8/ kodeksu postępowania cywilnego w zakresie właściwości sądu okręgowego i rejonowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Świadczenia rodzinne nie są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, zatem regulacja zamieszczona w powyższym przepisie nie może mieć zastosowania do decyzji wydawanych przez wójtów bądź osoby przez nich upoważnione. Ma ona zastosowanie do decyzji podejmowanych w sprawach świadczeń rodzinnych przez organy emerytalno-rentowe, czyli organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, do czasu przejęcia całości zadań z tego zakresu przez wójtów. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że sąd administracyjny po myśli art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne, czyli jest uprawniony do rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a po myśli art. 54 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżąca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] odebrała osobiście w dniu [...] a wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji znajdującego się w aktach sprawy. Jednakże w tychże aktach znajduje się koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, z której wynika, że SKO w C. w dniu [...] w urzędzie pocztowym list zawierający przedmiotową decyzję. Jak wynika z oznaczeń na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie w dniu [...] odbyła się próba doręczenia korespondencji stronie, jednakże z uwagi na niemożność pokwitowania odbioru, przesyłkę pozostawiono w Urzędzie Pocztowym C. , a na drzwiach mieszkania zostało pozostawione zawiadomienie, gdzie pismo jest do odbioru. Do [...] . pismo nie zostało odebrane, w następstwie czego w dniu [...] zostało zwrócone do organu administracji. Stosownie do postanowień art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 tegoż Kodeksu, czyli osobiście adresatowi bądź dorosłemu domownikowi, poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, a zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wyżej wskazanego siedmiodniowego terminu. W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz stanu prawnego należy stwierdzić, że SKO w C. doręczyło skarżącej decyzję z dnia [...] w dniu [...] i od tego dnia rozpoczął się dla strony bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast drugie doręczenie decyzji, które nastąpiło w dniu [...] z tego punktu widzenia nie miało żadnego znaczenia, ponieważ było to dodatkowe działanie organu administracji, którego celem było jedynie fizyczne dostarczenie skarżącej podjętej decyzji. Skoro skarżąca w ramach doręczenia fikcyjnego otrzymała decyzję w dniu [...] zatem termin do złożenia skargi upłynął [...] Skoro skarżąca wniosła skargę do Sądu w dniu [...] to oznacza, że czynności tej dokonała z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, uchybienie to wynosi [...] dni. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może wystąpić o jego przywrócenie. Skarżąca na żadnym etapie postępowania nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem. W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ to jest została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 , poz. 1270/ orzec jak w sentencji. SJ/