IV SA/Gl 101/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia[...], nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata A. C. wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]) w tym [...] zł podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności. Postanowieniem z dnia 1 września 2009 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat A. C., działając na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, pismem z dnia[...] złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również wniosek o przyznanie stosownego wynagrodzenia wraz z podatkiem VAT za sporządzenie opinii składając oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi A. C. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości [...] zł, co stanowi 75 % stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 22 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.