IV SA/Gl 1010/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Zarządzeniem doręczonym skarżącemu w dniu [...]r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, m.in. przez wskazanie zaskarżonego aktu – w terminie 7 dni. W zakreślonym terminie skarżący przesłał kompletny odpis skargi /w stosunku do niego pierwotny egzemplarz został złożony bez pierwszej strony/, w którym oznaczono, że skarga /błędnie nazwana odwołaniem/ dotyczy decyzji z dnia [...]r. Tymczasem z akt administracyjnych wynika, że decyzja ta ma charakter pierwszoinstancyjny i stronie służył od niej środek quasi odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 § 3 kpa/. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./ skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a więc w tym przypadku po złożeniu przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym skarga mogłaby zostać skierowana przeciwko rozstrzygnięciu drugoinstancyjnemu. Wśród załączników do skargi znajdują się egzemplarze skargi na postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję. Tamta skarga zostanie załatwiona odrębnie. Natomiast niniejsza skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanego wyżej Prawa. SJ/