IV SA/Gl 1013/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2008 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 12 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru akta sądowe k- nr [...]). Postanowieniem tegoż Sądu z dnia 23 sierpnia 2007 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata I.S. (k-[...]). Zarządzeniem z dnia [...], doręczonym w dniu [...], Sąd wezwał tegoż adwokata do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego (k-[...] i [...]). W odpowiedzi na wezwanie adwokat poinformował, że nie jest w stanie przedstawić pełnomocnictwa, bowiem nie ma kontaktu ze skarżącym. Następnie pismem z dnia [...] przesłał w załączeniu pełnomocnictwo skarżącego z tego samego dnia i pokwitowanie wpłaty opłaty skarbowej od tego pełnomocnictwa (k-[...] i [...]). Sąd stwierdził prawomocność powołanego wyroku od dnia [...] i zwrócił akta administracyjne do organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/GL 21/08 Sąd odrzucił skargę skarżącego w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego już prawomocnym wyrokiem z dnia 12 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1013/06. Pismem z dnia [...] skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. W jego uzasadnieniu zaznaczył, że procedura wyznaczenia pełnomocnika z urzędu trwała zbyt długo. Nadto, pełnomocnictwo zostało złożone dopiero w dniu [...], chociaż w dniu [...] upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem bez winy skarżącego nie została dokonana w terminie czynność złożenia skargi kasacyjnej, co spowodowało ujemnie dla niego skutki. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do dokonania czynności, której termin został uchybiony, czyli sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej. W załączeniu pisma z dnia [...] pełnomocnik skarżącego przesłał skargę kasacyjną wraz z jej odpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu zwrócić należy w pierwszej kolejności uwagę na treść art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd na wniosek strony skarżącej postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.). Z cytowanej regulacji prawnej wynika, że aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony, przywołane wcześniej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Nadto, w myśl postanowień art. 88 ustawy p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy jedną z niezbędnych przesłanek, aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. W rozpoznawanej sprawie Sąd badał w pierwszej kolejności właśnie tą przesłankę. Z akt wynika, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, był dzień, w którym skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi tj. [...]. Wówczas to pełnomocnik skarżącego zapoznał się z sentencją wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1013/06 i jego uzasadnieniem oraz dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wobec faktu, że skarżący już w dniu [...] potwierdził odbiór wyroku wraz z uzasadnieniem. Zatem wyznaczony pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, winien dochować siedmiodniowego terminu do złożenia stosownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, celem dołożenia należytej staranności w prowadzeniu powierzonej mu sprawy. Siedmiodniowy termin do skutecznego złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu [...] ([...]). W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że z akt administracyjnych wynika, że dopiero w dniu [...] substytut pełnomocnika skarżącego przeglądał akta sądowe i administracyjne sprawy (k-[...] i [...]). W tej sytuacji wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu [...] jest spóźniony i w żaden sposób nie wskazuje na brak winy tego pełnomocnika w uchybieniu terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., bowiem został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego począwszy od dnia [...] tj. od daty ustania przyczyny jego uchybienia. Zauważyć przyjdzie, że brak winy jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem pełnomocnika do zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu własnych, jak i powierzonych mu spraw oraz dokonywaniu w nich stosownych czynności. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona bądź jej pełnomocnik dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). Stosownie do treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia braku swojej winy, który jest kolejną przesłanką przywrócenia terminu. Strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. Jako przyczynę uchybienia terminu w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że procedura wyznaczenia pełnomocnika z urzędu trwała zbyt długo, bowiem stosowne pełnomocnictwo zostało złożone dopiero w dniu [...], a już w dniu [...] upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem bez winy skarżącego nie została dokonana w terminie czynność złożenia skargi kasacyjnej, co spowodowało ujemnie dla niego skutki. Argumentacji tej nie można zaaprobować, bowiem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym dowiedział się on o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998 r., II UZ 122/98, OSNP 1999, nr 22, poz. 736). Przyjęcie odmiennego poglądu (jak np. w postanowieniu SN z dnia 27 czerwca 2000 r., I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7) nie zasługuje na uwzględnienie w tej konkretnej sprawie, kiedy to wyznaczony adwokat od dnia udzielenia mu pełnomocnictwa przez skarżącego nie podejmuje żadnych działań w celu obrony jego interesów. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu również nie została spełniona i wykazana (art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.). W powołanych okolicznościach sprawy należy więc uznać, że nie zostały spełnione dwie przesłanki wynikające z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., czyli przesłanka dokonania czynności w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak i przesłanka braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna i na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.