IV SA/Gl 102/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-01-11

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, po uchyleniu decyzji administracyjnej przez sąd pierwszej instancji, należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. czy rozporządzenia z dnia 5 listopada 2015 r.?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wszczęcia postępowania, a w przypadku spraw niezakończonych przed wejściem w życie nowego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie, mimo uchylenia decyzji administracyjnej wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., postępowanie w przedmiocie przyznania kosztów pomocy prawnej zostało zakończone po wejściu w życie nowego rozporządzenia, jednakże zgodnie z § 22 nowego rozporządzenia, w sprawach wszczętych i niezakończonych przed jego wejściem w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego. Pełnomocnik skarżącej, adwokat M.K., ustanowiony z urzędu, poparł zarzuty skargi, uzupełnił argumentację i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Następnie sąd rozpoznał wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M.K. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M.K. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć zł 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu; Pismem procesowym z dnia [...] adwokat M.K., ustanowiony dla skarżącej w ramach prawa pomocy przyznanego postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 13 kwietnia 2015 r. poparł zarzuty skargi oraz uzupełnił wyrażone w niej wywody podnosząc stosowną argumentację. Równocześnie pełnomocnik strony wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu składając oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Następnie, to jest na rozprawie przeprowadzonej w dniu 2 grudnia 2015 r. wskazany wyżej adwokat podtrzymał argumentację zawartą w skardze i w powyższym piśmie procesowym oraz ponowił swój wniosek. Toczące się przed tutejszym Sądem postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. rozstrzygającym o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznanym przypadku, kwotę wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, wynoszącą 240 zł przyznano na podstawie § 19 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) podwyższając ją - stosownie do § 2 ust. 3 tego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 55,20 zł Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło