IV SA/Gl 1022/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) del. Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi Z.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L., działając z upoważnienia Wójta Gminy, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] r., odmówił Z. C. udzielenia pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, a jej materialnoprawną podstawę stanowił art. 106 ust. 1 i 4 w związku z art. 3 ust. 4, art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 37 ust. 1 pkt 1 i art. 119 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Doręczenie tej decyzji do rąk Z. C. nastąpiło w dniu [...] r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k-9). W odwołaniu wniesionym w dniu [...] r. Z. C. wyraził niezadowolenie z treści powyższej decyzji i wniósł o wypłatę zasiłku stałego z uwagi na brak źródła dochodu oraz orzeczoną na jego rzecz niepełnosprawność. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 1 i 2 oraz art. 141 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazało, że decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania oraz została doręczona w dniu [...]r., to jest w dniu, w którym Z. C. potwierdził jej odbiór własnoręcznym podpisem. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] r. Tym samym odwołanie, nadane przesyłką pocztową w Urzędzie Pocztowym Z. w dniu [...] r., wniesione zostało po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności procesowej. Nadto, termin ten, wynikający z art. 129 § 2 K.p.a. jest terminem ustawowym i nie może być przedłużany przez organ administracji publicznej, który jest zobowiązany z urzędu do uwzględnienia faktu jego upływu. W konsekwencji nie można rozpoznać odwołania złożonego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, bowiem stanowiłoby to rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Organ odwoławczy dodał również, iż Z. C. nie złożył wniosku o przywrócenie tego terminu, nie wskazał przyczyn jego uchybienia ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na powyższe postanowienie, Z. C.stwierdził, iż nie zgadza się z odmową przyznania mu zasiłku stałego z pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ponownie wskazując, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem 14-dniowego terminu, określonego w art. 129 § 2 K.p.a., a zatem jego merytoryczne rozpatrzenie stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organowi odwoławczemu skutecznie zarzucić, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia naruszył obowiązujące przepisy prawa procesowego. Zaznaczyć trzeba, że rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego Sąd nie jest uprawniony do oceny merytorycznych kwestii związanych z prawidłowością decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] r. nr [...], bowiem nie miały one wpływu na treść podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia. Oznacza to, że zarzuty skarżącego dotyczące odmowy przyznania zasiłku stałego i jego argumentacja nie mogą być teraz rozpatrywane. W niniejszym postępowaniu Sąd był uprawniony jedynie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. Problematyka związana z wnoszeniem środków odwoławczych od rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej uregulowana została w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a. Poza sporem jest okoliczność, iż wniesienie odwołania od powołanej już wcześniej decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] r. nastąpiło w dniu [...] r. ([...]), tj. po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności procesowej. Okoliczności tej nie kwestionuje skarżący i potwierdza ją zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji, dokonane, za pośrednictwem poczty, w dniu [...] r., które znajduje się w aktach administracyjnych (k-9). Stosownie bowiem do treści art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Wyraźne pouczenie o tym zostało zawarte w treści powołanej decyzji z dnia [...] r. W tej sytuacji termin do złożenia odwołania upływał z dniem [...] r. ([...]), mimo to skarżący nadał odwołanie na poczcie dopiero w dniu [...] r. ([...]), czyli z dwudniowym opóźnieniem. Jednocześnie podkreślić trzeba, że organ administracji publicznej na podstawie art. 58 § 1 K.p.a. przywraca termin do wniesienie środka odwoławczego na prośbę osoby zainteresowanej, jeśli uprawdopodobni ona, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Brzmienie przywołanej regulacji nie pozostawia wątpliwości, że istotą wniosku o przywrócenie terminu jest wyrażenie żądania o rozpatrzenie środka odwoławczego pomimo braku zachowania terminu przewidzianego do jego wniesienia. Natomiast warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wskazanie okoliczności, które uprawdopodobnią brak winy strony w tej kwestii, a nadto jednoczesne dopełnienie czynności, dla której termin ten był określony (art. 58 § 2 K.p.a.). Tymczasem skarżący wypełnił tylko jeden z obowiązków, a mianowicie wniósł odwołanie, czyli dopełnił czynności, dla której był wyznaczony termin. Jednakże z powołanego przepisu art. 58 § 1 i 2 K.p.a. wynikają jeszcze dwa obowiązki, które muszą być łącznie spełnione, a mianowicie należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. W świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy taka prośba skarżącego nie została sformułowana. Skarżący nie wskazał w tym względzie żadnych dowodów, jak również nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. W rozpoznawanej sprawie brak jest dwóch powyżej wymienionych przesłanek, co bezwzględnie uniemożliwia usprawiedliwienie niezachowania terminu do złożenia odwołania. Zatem organ odwoławczy, w oparciu o treść art. 134 K.p.a. w związku z art. 129 § 2 K.p.a., był zobowiązany wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zaznaczyć przyjdzie, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł jedynie zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia w zakresie odmowy przyznania zasiłku stałego i nie odniósł się w żaden sposób do treści zaskarżonego postanowienia, jak również na żadnym etapie postępowania nie wskazał okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ani też zarzutów świadczących, że organ drugiej instancji naruszył prawo wydając zaskarżone postanowienie. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę należało oddalić, co orzeczono w sentencji.