IV SA/Gl 1024/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odwołania funkcjonariusza Policji ze stanowiska postanawia: umorzyć postępowanie. 3 W skardze na wymienione w sentencji postanowienie, na mocy którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. pozytywnie opiniujące zamiar odwołania skarżącego ze stanowiska Komendanta Miejskiego Policji w C. i umorzyło postępowanie w tej sprawie, skarżący domagał się uchylenia obu tych rozstrzygnięć, zarzucając im naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego sprecyzowanych w motywach skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postulowało umorzenie postępowania wskazując, iż postanowieniem z dnia [...] r. stwierdziło nieważność zaskarżonego postanowienia. W jego ocenie wyeliminowanie tegoż rozstrzygnięcia z obrotu prawnego czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stwierdzenie nieważności decyzji, postanowienia, czy innego aktu, wywołuje ten skutek, iż nie istnieją one od początku. Zatem na dzień orzekania w obrocie prawnym nie funkcjonuje zaskarżone postanowienie, gdyż ostatecznie zostało ono uznane za nieważne (postanowienie z dnia [...] r. utrzymano w mocy postanowieniem z dnia [...] r.). To ostatnie rozstrzygnięcie, jak też nowe rozstrzygnięcie wydane na skutek rozpatrzenia zażalenia od postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] r., które pozostaje otwarte, może być przedmiotem kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne na skutek wniesienia odrębnych skarg. Wszak aktualnie brak jest przedmiotu zaskarżenia skargą złożoną w niniejszej sprawie, skoro postanowienie z dnia [...] r. nie istnieje. Ta okoliczność uzasadnia twierdzenie o bezprzedmiotowości niniejszego postępowania. Należy przy tym nadmienić, iż musiała ona zostać uwzględniona z urzędu, bowiem ma wpływ na wynik sprawy, podobnie jak pozytywny efekt autokontroli realizowanej na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do której to instytucji omawiane postąpienie organu jest zbliżone. Stwierdzenie nieważności nie jest co prawda uwzględnieniem skargi w całości, lecz uwzględnia jej zarzuty w odrębnym postępowaniu. Z wyżej wymienionych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2