IV SA/Gl 1026/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: sprostować sentencję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 1026/12 w ten sposób, że: po słowie "umorzyć" dodać "zawieszone". W sprawie ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe ze względu na niezgłoszenie w ciągu trzech lat wniosku o podjęcie postępowania od daty postanowienia o zawieszeniu. Jednocześnie w sentencji powyższego postanowienia Sąd nie oznaczył umorzonego postępowania jako zawieszonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej niedokładności, albowiem Sąd mylnie nie oznaczył umorzonego postępowania jako zawieszonego, podczas gdy było ono zawieszone i zastosowania tej terminologii w sentencji postanowienia wymaga przepis art. 130 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, na mocy art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.