IV SA/Gl 1027/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant stażysta Anna Michalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 29 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z 29 września 2005 r. nr [...] Zastępca Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej, działając z upoważnienia Wojewody [...] stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia 22 lipca 2005 r. wydanej przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w J.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu 18 sierpnia 2005 r. J. W. nadal w Urzędzie Poczty odwołanie od decyzji nr [...] z dnia 22 lipca 2005 r. orzekającej o utracie prawa do zasiłku z dniem 18 lipca 2005 r. Powyższa decyzja, co wynika z pisma kierownika [...] PUP w J. z dnia 27 września 2005 r., została natomiast nadana na adres skarżącego w dniu 26 sierpnia 2005 r. Zatem, w tych okolicznościach, zdaniem organu, poza sporem jest, że nie została ona doręczona J. W. przed dniem 18 sierpnia 2005 r. Skoro J. W. nie odebrał decyzji to nie mógł jej zaskarżyć, co czyni postępowanie w tej sprawie bezprzedmiotowym. Organ zaznaczył, że odwołanie jest niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego, co ma miejsce wówczas gdy nie została stronie doręczona. Postanowienie to J. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając organowi naruszenie art. 7, 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia i ustalenia daty doręczenia decyzji, co w ostateczności doprowadziło do nieuprawnionego zastosowania art. 134 k.p.a.. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że sporną decyzję otrzymał w dniu 5 sierpnia 2005 r. od pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w J., której odbiór pokwitował w "jakimś" rejestrze. Zgodnie z pouczenie, a zatem przed upływem 14 dni sporządził odwołanie, w którym powołał się na sygnaturę, datę oraz sentencję przedmiotowej decyzji. Na tej podstawie wywiódł, że gdyby tej decyzji w chwili sporządzenia odwołania nie posiadał nie byłby w stanie przytoczyć jej podstawowych cech, czego organ nie wziął pod uwagę. W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej odrzucenie, organ podtrzymał dotychczasowo prezentowaną argumentację. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że w PUP w J. prowadzony jest wyłącznie rejestr wysyłanych przesyłek. Fakt nadania przedmiotowej decyzji został w tym rejestrze odnotowany datą 26 sierpnia 2006 r. Nadto z pisma Poczty z dnia 14 listopada 2006r. wynika, że przesyłka polecona nr [...] z dnia 26 sierpnia 2006 r., zawierająca zaskarżoną decyzję, została odebrana przez skarżącego w dniu 29 sierpnia 2006 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), że ustalenie, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia zgodnie ze wskazanymi przepisami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga musiała odnieść skutek bowiem orzeczenie to jako przedwczesne narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Prawo do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, ze względu na jego istotne znaczenie w procesie urzeczywistniania praw i wolności obywatelskich, mieści się w treści zasady państwa prawnego (art. 7 Konstytucji RP). Zatem obowiązkiem organów orzekających jest kierowanie się w toku postępowania administracyjnego zasadami wynikającymi z przepisów prawa proceduralnego. Jedną z podstawowych zasad jest zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. Z zasady tej wynika obowiązek organu zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Ponadto na organie ciąży obowiązek załatwienia sprawy w takim zakresie, aby prawa i interes strony nie były zbagatelizowane, co wynika z treści art. 8 i art. 9 k.p.a. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji. Jest to postanowienie formalne, zamykające drogę do merytorycznego rozpoznania odwołania. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania, stąd inne kwestie dotyczące istoty sprawy, na tym etapie postępowania nie mogą być brane pod uwagę. Przepisem prawa w oparciu o który wydane zostało zaskarżone postanowienie jest art. 134 k.p.a. Wskazany wyżej przepis określający tzw. postępowanie wstępne przed organem odwoławczym stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, jak słusznie wskazał organ, obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia, a więc braku decyzji, od której odwołanie przysługuje. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Taki przypadek ma miejsce wówczas, gdy decyzji nie wydano, bądź też pomimo że decyzja została wydana nie została stronie doręczona lub ogłoszona. Zatem na etapie postępowania wstępnego organ powinien podjąć wszelkie czynności w celu niebudzącego wątpliwości ustalenia czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało ono wniesione z zachowaniem terminu. W przedmiotowej sprawie organ uznał odwołanie skarżącego na decyzję nr [...] z dnia 22 lipca 2005 r. wydaną przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w J. za niedopuszczalne, bowiem w dacie wniesienia odwołania, tj. 18 sierpnia 2006 r. decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego, gdyż nie została skarżącemu doręczona. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie miało zatem ustalenie, czy doszło do doręczenia decyzji przed wniesieniem odwołania. Zdaniem Sądu ustalenia organu nie dają wystarczających podstaw do przyjęcia jednoznacznego stanowiska, że będąca przedmiotem odwołania decyzja nie została doręczona stronie skarżącej przed wniesienia odwołania. Takie stanowisko organ zajął w oparciu o pismo Kierownika [...] Powiatowego Urzędu Pracy w J. z dnia 27 września 2005 r. Z pisma tego wynika, że wskazana decyzja, zgodnie z wpisem w książce nadawczej, została wysłana skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2006 r. Na tej podstawie organ uznał za bezsporne, że decyzja nie została doręczona przed wniesieniem odwołania, to jest przed 18 sierpnia 2006 r. Tymczasem w odwołaniu skarżący zawarł sformułowanie "otrzymałem decyzję z dnia 22 lipca 2005 r. dot. utraty przeze mnie prawa do zasiłku z dniem 18.07.2005. – z uwagi na upływ okresu jego pobierania". Nadto w odwołaniu tym skarżący podał zasadnicze cechy tej decyzji, a więc jej numer, datę wydania i powołał się na jej treść. Wyjaśnienia wymagała zatem okoliczność kiedy i w jaki sposób skarżący zapoznał się z treścią przedmiotowej decyzji, czego jednak organ nie dokonał naruszając przez to art. 7 i 77 § 1 k.p.a. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że organ odwoławczy, zgodnie z art. 81 k.p.a. zobowiązany był przed wydaniem postanowienia, na podstawie art. 134 k.p.a., umożliwić stronie wypowiedzenie się co do okoliczności mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący powinien wyjaśnić wszelkie aspekty związane z istotą sporu, a zatem czy, kiedy i w jakich okolicznościach otrzymał decyzję, czy też został z nią zapoznany, czy jest w jej posiadaniu. Dopiero na tej podstawie organ dokona oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wyda rozstrzygnięcie w sprawie. Należy zauważyć, że w skardze skarżący konsekwentnie utrzymywał, że decyzję otrzymał dodając, że otrzymał ją 5 sierpnia 2006 r. od pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w J., zaś jej odbiór pokwitował w "jakimś" rejestrze, co wymagać będzie wyjaśnienia. Z racji istnienia wskazanych wyżej uchybień, których usunięcie wymaga uzupełnienia postępowania dowodowego i dokonania poprawnych ustaleń, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie znajduje poparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach i z tej przyczyny jest co najmniej przedwczesne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost z wyżej naprowadzonych rozważań Sądu.